Είχαν περάσει 150 χρόνια λειτουργίας των αστυνομικών σωμάτων (τ. Ελληνικής Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων), οι συνθήκες εργασίας των εργαζομένων σ' αυτά ήταν κάτι παραπάνω από απερίγραπτα καταπιεστικές, αφάνταστα σκληρές και απάνθρωπες. Όλοι τους βίωναν ένα μακρύ σκοτεινό μεσαίωνα με κύρια χαρακτηριστικά τα αντιδημοκρατικά στεγανά, τις φασιστικές νοοτροπίες και αντιλήψεις, την κοινωνική απομόνωση και περιθωριοποίηση. Το πρόσωπο που έβγαζαν προς την κοινωνία ήταν αυτό του απάνθρωπου, του βασανιστή, του άτεγκτου, του στενοκέφαλου, του πωρωμένου. Όλα αυτά και άλλα πολλά συνέβαιναν κι ανατράπηκαν ξαφνικά όταν εμείς, μια χούφτα αστυνομικοί, όλοι χαμηλόβαθμοι, αστυφύλακες και αρχιφύλακες, απλοί εργαζόμενοι δηλαδή, αποφασίσαμε, παίρνοντας τεράστιο ρίσκο, να οργανώσουμε συνδικαλισμό στην Αστυνομία!!! Όταν ξεκινήσαμε (την άνοιξη του 1997), το εγχείρημά μας γι' αυτούς που γνώριζαν πρόσωπα και πράγματα φάνταζε «όνειρο θερινής νυκτός», που δεν θα γινότανε ποτέ πραγματικότητα. «Προσπαθείτε να κάνετε τον Ήλιο να βγει από τη Δύση» μας έλεγαν ειρωνικά. Ωστόσο εμείς, 5-6 άνθρωποι στην αρχή, που στη συνέχεια έγιναν χιλιάδες, τολμήσαμε, προχωρήσαμε, αγωνιστήκαμε και τα καταφέραμε! «Ο Ήλιος βγήκε από τη Δύση!» Και σήμερα, έτος 2001, αυτό που φάνταζε πριν από 15 χρόνια απραγματοποίητο και άπιαστο όνειρο είναι μια απτή πραγματικότητα!