Τίτλος πρωτοτύπου: Modeles et mouvements de politique criminelle.

Εισαγωγικό κεφάλαιο. Από τις αντεγκληματικές πολιτικές στην αντεγκληματική πολιτική: Τμήμα Ι. Ένα ευρύτατο πλαίσιο - Η ποικιλομορφία των αντεγκληματικών πολιτικών -- Τμήμα ΙΙ. Ας κοιτάξουμε παρ’ όλα αυτά - Τα υποβόσκοντα ιδεολογικά ρεύματα -- Τμήμα ΙΙΙ. Διαφορετικό κοίταγμα - Η ιδιαίτερη δομή της αντεγκληματικής πολιτικής -- Πρώτο μέρος. Τα α μοντέλα: Πίνακας 1. Θεμελιώδη μοντέλα -- Κεφάλαιο Ι. Τα κρατικά μοντέλα: Τμήμα Ι. Το μοντέλο κράτος - φιλελεύθερη κοινωνία -- Τμήμα ΙΙ. Το μοντέλο αυταρχικό κράτος -- Τμήμα ΙΙΙ. Το μοντέλο απολυταρχικό κράτος -- Κεφάλαιο ΙΙ. Τα μοντέλα κοινωνικού τύπου: Τμήμα Ι. Το μοντέλο περι-κρατική κοινωνία -- Δεύτερο μέρος. Οι τάσεις: Κεφάλαιο Ι. Οι μορφές διακύμανσης: Τμήμα Ι. Η τροποποίηση των θεμελιωδών μοντέλων: ελευθερία και κοινωνικός έλεγχος -- Τμήμα ΙΙ. Η μετατροπή των παράγωγων μοντέλων: αλληλεγγύη και κοινωνικός έλεγχος -- Κεφάλαιο ΙΙ. Η δυναμική της διακύμανσης: Τμήμα Ι. Ένα τυφλό, πολύ συχνά, παιχνίδι -- Τμήμα ΙΙΙ. Κανόνας παιχνιδιού -- Συμπερασματικά -- Πίνακας περιεχομένων.

Αντιπροσωπευτικό δείγμα μεθοδικής γραφής και ανάλυσης, το σύγγραμμα αυτό της κ. Mirelle Delmas-Marty συμβάλλει καθοριστικά, τόσο στην προώθηση μιας επιστημονικά τεκμηριωμένης αντεγκληματικής πολιτικής όσο και στη συνεπή αποτελεσματική εφαρμογή της. Μέσα από την από-δόμηση του συστήματος της αντεγκληματικής πολιτικής, η συγγραφέας αποκρυπτογραφεί την εσωτερική του τάξη. Η ευρύτητα των συσχετισμών, σε συνδυασμό με την παραστατικά σχηματοποιημένη απεικόνισή τους, επιτρέπει την ουσιαστική εμβάθυνση στο ιδιαίτερα σύνθετο και πολύπλοκο αυτό σύστημα. Η χρησιμοποίηση στοιχείων, τα οποία προέρχονται από άλλους επιστημονικούς τομείς (διοικητικό δίκαιο, γλωσσολογία, κοινωνική ανθρωπολογία, κλ.π.), εκτός από την εμφανή διεπιστημονικότητα, προσδίδουν στην ανάλυση το χαρακτήρα μιας «υπερ-θεωρίας» (ultra-theorie), η οποία δραπετεύει από τα όρια ενός, περιορισμένου χωρο-χρονικά, νομικού συστήματος. Η κατασκευή μοντέλων και τάσεων της αντεγκληματικής πολιτικής και η μελέτη των ιδεολογικών ρευμάτων, τα οποία τη διαπνέουν, οδηγεί στη συναγωγή των πολυάριθμων εκείνων συσχετισμών, που μας επιτρέπουν τη σύλληψη της λογικής των οργάνων λήψης αποφάσεων και την αξιολόγηση του σημαντικού, για τη μορφή που θα πάρει η αντεγκληματική πολιτική, ρόλου των κοινωνικών δυνάμεων.