Τίτλος πρωτοτύπου: Prima che il gallo canti.

Πριν αλέκτορα φωνήσαι, είναι ένας τίτλος που υπαινίσσεται την προδοσία του ίδιου μας του εαυτού και των ιδανικών μας.
Ο νεαρός εξόριστος σε κάποιο κακοτράχαλο χωριό του Νότου, και οι ανησυχίες του στο πρώτο διήγημα "Η φυλακή", και ο διανοούμενος που μάταια προσπαθεί να ξεφύγει από το βίαιο χάος του πολέμου στο δεύτερο διήγημα "Το σπίτι στο λόφο", αντανακλούν το χαρακτηριστικό δράμα μιας ιστορικής και ηθικής στιγμής που παρέμεινε άλυτη. Είναι, η κρίση όπου κάθε συνείδηση είναι καταδικασμένη να παλεύει μπροστά στην ανάγκη του καθήκοντος για τα κοινά. Ένα καθήκον, όμως, που στο βάρος μιας σκληρής ανάλυσης αποκαλύπτεται σαν εξάρτηση περισσότερο του μύθου παρά της ίδιας της ιστορίας. Ενώ η βαθιά επιδίωξη της αθωότητας και της ανθρώπινης ζεστασιάς, που αποτέλεσε τον κεντρικό πυρήνα του δράματος του Παβέζε, προδίδεται πάντοτε, επιβεβαιώνοντας έτσι την αυτοκαταδίκη του ανθρώπου στη μοναξιά.