Local cover image
Local cover image

Το σπίτι του κάμπου / Γιάννης Αλεξάνδρου [και] Μαρίνα Αλεξάνδρου.

By: Αλεξάνδρου, Γιάννης, 1943-Contributor(s): Αλεξάνδρου, Μαρίνα, 1949-Material type: TextTextLanguage: Greek, Modern (1453- ) Series: Ελληνική λογοτεχνία (Λιβάνης)Publication details: Αθήνα : Λιβάνης, c2014. Description: 339 σ. ; 21 εκISBN: 978-960-14-2845-1Subject(s): Ελληνική λογοτεχνία -- ΜυθιστόρημαDDC classification: 889.3 Summary: Μια ερειπωμένη έπαυλη στον Κάμπο της Χίου κρύβει αφανέρωτα πάθη και παράφορους έρωτες. Οι γείτονες όμως τη θεωρούν καταραμένη. Ο σκοτεινός κήπος της είναι το μυστικό καταφύγιο της Ελένης. Πάνω στο παγκάκι της παλιάς αυλής έπαιζε με τις κούκλες της σαν ήταν παιδούλα. Τώρα εκεί θα αγαπήσει τον τελευταίο απόγονο μιας οικογένειας που κρατά από τους Γενοβέζους. Αυτοί έχτισαν το σπίτι, όταν ήρθαν στη Χίο στα χρόνια του Βυζαντίου. Οι τοίχοι του αντιλάλησαν από το πάθος της Φλάβιας, της αρχοντοπούλας που ερωτεύτηκε τρελά τον καραβοκύρη Νικόλα Θαλασσινό. Πέρασαν τα χρόνια όπως ο αέρας, και μια άλλη αγάπη θα συρθεί σαν ψίθυρος στο σπίτι του Κάμπου. Είναι ο έρωτας της Γιολάντας. Θρηνώντας τα θύματα της οικογένειάς της από τη γερμανική κατοχή, εγκαταλείπει το πατρικό της ακολουθώντας τον Ιταλό πιανίστα Ρομπέρτο Ριτσόλι. Με τη βοήθειά του, εξελίσσεται σε μια διάσημη καλλιτέχνιδα που τραγουδά στις μεγαλύτερες όπερες του κόσμου. Ο έρωτας όμως ορμά στην ήρεμη ζωή της και την παρασύρει στη δίνη του. Το σπίτι, έρημο πια, καταρρέει δαρμένο από τη βροχή και το ξεροβόρι. Μέχρι που η Ελένη και ο αγαπημένος της θα το γεμίσουν με τη χαρά της ζωής. Η αγάπη σαν γλυκιά μουσική ηχεί ξανά στους παλιούς τοίχους. Τρεις αγάπες, δεμένες σαν τους κρίκους της ίδιας αλυσίδας, μας συγκινούν και μας ταξιδεύουν. Έφυγα και παραιτήθηκα από τη δουλειά μου. Ήταν λάθος μας αυτή η νύχτα. Ευχαριστώ για το υπέροχο δείπνο...Τα φώτα χαμήλωσαν, ο μαέστρος ακούμπησε την μπαγκέτα του και η βελούδινη αυλαία σηκώθηκε. Η Γιολάντα είχε τώρα μπροστά της όλο το θέατρο. Δεν υπήρχε ούτε ένα κάθισμα άδειο. Αυτή ήταν μια στιγμή μαγική και ένιωσε πως ο χρόνος σταμάτησε.
Item type: Λογοτεχνία
Tags from this library: No tags from this library for this title.
Holdings
Current library Call number Copy number Status Date due Barcode
Δημοτική Βιβλιοθήκη Περιστερίου
889.3 ΑΛΕ 1 Available 11769

Μια ερειπωμένη έπαυλη στον Κάμπο της Χίου κρύβει αφανέρωτα πάθη και παράφορους έρωτες. Οι γείτονες όμως τη θεωρούν καταραμένη. Ο σκοτεινός κήπος της είναι το μυστικό καταφύγιο της Ελένης. Πάνω στο παγκάκι της παλιάς αυλής έπαιζε με τις κούκλες της σαν ήταν παιδούλα. Τώρα εκεί θα αγαπήσει τον τελευταίο απόγονο μιας οικογένειας που κρατά από τους Γενοβέζους. Αυτοί έχτισαν το σπίτι, όταν ήρθαν στη Χίο στα χρόνια του Βυζαντίου. Οι τοίχοι του αντιλάλησαν από το πάθος της Φλάβιας, της αρχοντοπούλας που ερωτεύτηκε τρελά τον καραβοκύρη Νικόλα Θαλασσινό. Πέρασαν τα χρόνια όπως ο αέρας, και μια άλλη αγάπη θα συρθεί σαν ψίθυρος στο σπίτι του Κάμπου. Είναι ο έρωτας της Γιολάντας. Θρηνώντας τα θύματα της οικογένειάς της από τη γερμανική κατοχή, εγκαταλείπει το πατρικό της ακολουθώντας τον Ιταλό πιανίστα Ρομπέρτο Ριτσόλι. Με τη βοήθειά του, εξελίσσεται σε μια διάσημη καλλιτέχνιδα που τραγουδά στις μεγαλύτερες όπερες του κόσμου. Ο έρωτας όμως ορμά στην ήρεμη ζωή της και την παρασύρει στη δίνη του. Το σπίτι, έρημο πια, καταρρέει δαρμένο από τη βροχή και το ξεροβόρι. Μέχρι που η Ελένη και ο αγαπημένος της θα το γεμίσουν με τη χαρά της ζωής. Η αγάπη σαν γλυκιά μουσική ηχεί ξανά στους παλιούς τοίχους. Τρεις αγάπες, δεμένες σαν τους κρίκους της ίδιας αλυσίδας, μας συγκινούν και μας ταξιδεύουν. Έφυγα και παραιτήθηκα από τη δουλειά μου. Ήταν λάθος μας αυτή η νύχτα. Ευχαριστώ για το υπέροχο δείπνο...Τα φώτα χαμήλωσαν, ο μαέστρος ακούμπησε την μπαγκέτα του και η βελούδινη αυλαία σηκώθηκε. Η Γιολάντα είχε τώρα μπροστά της όλο το θέατρο. Δεν υπήρχε ούτε ένα κάθισμα άδειο. Αυτή ήταν μια στιγμή μαγική και ένιωσε πως ο χρόνος σταμάτησε.

Click on an image to view it in the image viewer

Local cover image