<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<mods xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" version="3.1" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-1.xsd">
  <titleInfo>
    <nonSort>Η </nonSort>
    <title>λάγνα φουρνάρισσα</title>
    <subTitle>μυθιστόρημα</subTitle>
  </titleInfo>
  <name type="personal">
    <namePart>Μανίνης, Δημήτρης</namePart>
    <role>
      <roleTerm authority="marcrelator" type="text">creator</roleTerm>
    </role>
  </name>
  <typeOfResource>text</typeOfResource>
  <originInfo>
    <place>
      <placeTerm type="code" authority="marccountry">gr</placeTerm>
    </place>
    <place>
      <placeTerm type="text">Αθήνα</placeTerm>
    </place>
    <publisher>Ελληνικά Γράμματα</publisher>
    <dateIssued>2000</dateIssued>
    <issuance>monographic</issuance>
  </originInfo>
  <language>
    <languageTerm authority="iso639-2b" type="code">gre</languageTerm>
  </language>
  <physicalDescription>
    <form authority="marcform">print</form>
    <extent>374 σ. ;  21 εκ.</extent>
  </physicalDescription>
  <abstract>"...μετά από ενάμιση μήνα αχαλίνωτης ηδονής, μέρα και νύχτα, έφτασε να νιώθει το κορμί της ως ένα ηδύτατο περίβλημα, συνεχώς διαθέσιμο για περισσότερη απόλαυση' κι αυτή η βεβαιότητα τη χαλάρωσε' κι ας διεγειρόταν πλέον, ακόμα κι όταν ξάπλωνε γυμνή κι ερχόταν σε επαφή με μαλακά φρεσκοσιδερωμένα σεντόνια ή όταν το δέρμα της έβρισκε στη λεία επιφάνεια μιας καλογυαλισμένης ξύλινης πολυθρόνας, ακόμα και τότε. Και για να το πούμε καλύτερα-με τα ελάχιστα που γνώριζε-ήταν βέβαιη πως κάθε σημείο του κορμιού της, από την κορυφή της κεφαλής ως τ'ακροδάχτυλα των ποδιών, μπορούσε να την περάσει στην παραζάλη της ευχαρίστησης και να την οδηγήσει στο ακρότατο της έντασης".                                                                      Ανεξήγητα, η πενηντάρα Μαρία ξανανιώνει! Βιολογικό ή "πίστης θαύμα";  'Eτσι ή αλλιώς, αλαφιασμένα ακολουθεί  το δρόμο του κορμιού της, διαρρηγνύοντας κάθε δεσμό με τον παλιό της εαυτό, την οικογένεια, την κοινωνία. Μπορεί η ηδονή ν'αντιπαρατεθεί στον αδυσώπητο χρόνο; Kονταίνει τον καιρό η θύμηση, οι προσμονές κι οι ελπίδες τον μακραίνουν.</abstract>
  <targetAudience authority="marctarget">adult</targetAudience>
  <note type="statement of responsibility">Δημήτρης Μανίνης.</note>
  <subject>
    <topic>Ελληνική λογοτεχνία</topic>
    <topic>Μυθιστόρημα</topic>
  </subject>
  <classification authority="ddc">889.3</classification>
  <identifier type="isbn">960-393-177-2</identifier>
  <recordInfo>
    <recordContentSource authority="marcorg">PLP</recordContentSource>
    <recordCreationDate encoding="marc">120529</recordCreationDate>
    <recordChangeDate encoding="iso8601">20230629062803.0</recordChangeDate>
    <recordIdentifier source="PLP">PLP - 3569</recordIdentifier>
    <languageOfCataloging>
      <languageTerm authority="iso639-2b" type="code">gre</languageTerm>
    </languageOfCataloging>
  </recordInfo>
</mods>
