<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<mods xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" version="3.1" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-1.xsd">
  <titleInfo>
    <nonSort>Η </nonSort>
    <title>εφεύρεση της μνήμης</title>
    <subTitle> μια νέα άποψη για τη λειτουργία του εγκεφάλου</subTitle>
  </titleInfo>
  <name type="personal">
    <namePart>Rosenfield, Israel</namePart>
    <namePart type="date">1939-</namePart>
    <role>
      <roleTerm authority="marcrelator" type="text">creator</roleTerm>
    </role>
  </name>
  <name type="personal">
    <namePart>Πόταγας, Κώστας</namePart>
  </name>
  <typeOfResource>text</typeOfResource>
  <originInfo>
    <place>
      <placeTerm type="code" authority="marccountry">gr</placeTerm>
    </place>
    <place>
      <placeTerm type="text">Αθήνα</placeTerm>
    </place>
    <publisher>Καστανιώτης</publisher>
    <dateIssued>1992</dateIssued>
    <issuance>monographic</issuance>
  </originInfo>
  <language>
    <languageTerm authority="iso639-2b" type="code">eng</languageTerm>
  </language>
  <physicalDescription>
    <form authority="marcform">print</form>
    <extent>234 σ. ; 21 εκ.</extent>
  </physicalDescription>
  <abstract>Ένας μύθος: Η ικανότητα να θυμόμαστε πρόσωπα, πράγματα, τόπους, γεγονότα βασίζεται στις εικόνες που έχουμε καταγράψει, εντυπώσει, χαράξει και αποθηκεύσει σε κουτάκια μέσα στο μυαλό μας. Γιατί όμως έχουμε "κενά" στη μνήμη μας; Γιατί ξαναθυμόμαστε κάτι ξεχασμένο; Γιατί ένα πράγμα μάς θυμίζει κάτι άλλο; Οι πρωτοπόροι της Νευρολογίας και της Ψυχολογίας (Σαρκό, Μπροκά, Φρόυντ κ.ά.) και οι διάδοχοί τους προσπάθησαν και προσπαθούν να απαντήσουν. Τελικά υπάρχει κέντρο της μνήμης στο κεφάλι μας;

Ο Φρόυντ προσέκρουσε στο εξής παράδοξο: αν οι αναμνήσεις είναι όντως αποθηκευμένες σε ένα τέτοιο κέντρο, γιατί δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να τις ανασύρουμε με την αρχική τους μορφή τη στιγμή που το θέλουμε; Μία απάντηση είναι το ασυνείδητο. Ίσως να υπάρχουν κι άλλες, όπως η θεωρία του Έντελμαν που αρνείται την «εφεύρεση» του κέντρου της μνήμης. Δεν είμαστε ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Το παρελθόν μας δεν υπάρχει με τη μορφή αρχειοθετημένων εικόνων: το αναπλάθουμε κάθε φορά που το φέρνουμε στην επιφάνεια. Σαν ταχυδακτυλουργοί, κάθε φορά βγάζουμε άλλο πράγμα από το καπέλο - πάντοτε διαφορετικό από αυτό που είχαμε αρχικά βάλει.

Μια σύγχρονη αυθεντία στις νευροεπιστήμες, ο Ι. Ρόζενφιλντ, παρουσιάζει στο βιβλίο αυτό μια ανασκόπηση των αντικρουόμενων θεωριών για τη μνήμη, αλλά κυρίως μας εξηγεί γιατί ανθρώπινοι και ηλεκτρονικοί εγκέφαλοι συμπεριφέρονται τόσο διαφορετικά.
</abstract>
  <note type="statement of responsibility">Ίσραελ Ρόζενφιλντ ; μετάφραση Κώστας Ποταγάς </note>
  <note>Τίτλος πρωτοτύπου: The invention of memory: A new view of the brain</note>
  <subject authority="lcsh">
    <topic>Εγκέφαλος</topic>
  </subject>
  <subject authority="lcsh">
    <topic>Μνήμη</topic>
  </subject>
  <subject authority="lcsh">
    <topic>Εγκέφαλος</topic>
    <topic>Εντοπισμός λειτουργιών</topic>
  </subject>
  <subject authority="lcsh">
    <topic>Νευροψυχολογία</topic>
  </subject>
  <classification authority="ddc">612.8 ROS</classification>
  <relatedItem type="series">
    <titleInfo>
      <title>(Τα Μονοπάτια του Εγκεφάλου</title>
      <partName>Νευροψυχολογία)</partName>
    </titleInfo>
  </relatedItem>
  <identifier type="isbn">960-03-0649-4 </identifier>
  <recordInfo>
    <recordContentSource authority="marcorg">PLP</recordContentSource>
    <recordCreationDate encoding="marc">130304</recordCreationDate>
    <recordChangeDate encoding="iso8601">20190308135512.0</recordChangeDate>
  </recordInfo>
</mods>
