Τίτλος πρωτοτύπου: La laisse.

Διάλεξες για σύζυγο ένα νεαρό μουσικό. Ταλέντο, σίγουρα, όχι όμως ιδιοφυΐα. Και κυρίως, άτομα χωρίς φιλοδοξίες. Ένας αργόσχολος. Τον τρέφεις, τον ντύνεις, τον χαρτζιλικώνεις... Τον κρατάς δεμένο με λουρί, δηλαδή. Ακόμα και αν το λουρί είναι μεταξωτό. Και τον ακούς τρυφερά όταν σκορπάει τις αδιάφορες μουσικές συμφωνίες του. Αλλά, κάποια μέρα, απ' αυτές τις μουσικές συμφωνίες βγαίνει ένα «σουξέ». Κάτω απ' τη βροχή των δολαρίων, το «σκυλάκι» σου τινάζεται, προτείνει αφελώς ν' αλλάξει και να γίνει άνδρας. Εξακολουθεί να είναι παιχνιδιάρικο, αλλά νομίζεις πως δείχνει τα δόντια του. Τότε τραβάς το λουρί με μια απότομη κίνηση. Πολύ απότομη. Με κίνδυνο να το πνίξεις. Ή να σπάσεις τον καρπό σου. Ή κάτι ακόμα χειρότερο...