Τίτλος πρωτοτύπου: Les enfants de gogol.

Στην τρυφερή ηλικία των 12 ετών, ο Ετιέν συνθλίβεται από την αυτοκτονία του πατέρα του. Καθώς βιώνει το πατρικό έλλειμμα, ανακαλύπτει στον συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ - έναν άλλο γιο χωρίς πατέρα - τα αισθήματα παραίτησης και αποτυχίας που καθορίζουν τη ζωή του. Ταυτόχρονα, αναγάγει τον Γκόγκολ σε ιδεατό του πατέρα, μεταβάλλεται σ' ένα "παιδί του Γκόγκολ". Το δράμα μόλις αρχίζει, καθώς ωριμάζοντας "υιοθετεί" τον δεκαεξάχρονο Στεφάν, ο οποίος δεν γνώρισε ποτέ τον ρωσικής καταγωγής πατέρα του και ζει βυθισμένος στην απάθεια, στην αρρώστια, στην κατάθλιψη, στην αντικοινωνική συμπεριφορά. . . Ύφος κομψό, στην παράδοση των μεγάλων γαλλικών μυθιστορημάτων, συνεχείς ανατροπές και βαθιά κατάδυση στους - σκοτεινούς και φανερούς - τρόπους επικοινωνίας πατέρα-γιου. Αυτή η εξερεύνηση είναι το μεγάλο επίτευγμα του έργου, καθώς αποκαλύπτονται με τρόπο σπαρακτικό οι ψευδαισθήσεις και τα οράματά μας, η ψυχική και σαρκική μας ταυτότητα, το βάρος μιας κληρονομιάς που μπορεί να αλλάξει όλη την πορεία της ύπαρξής μας.