Περιέχει γλωσσάριο: σ. 299-301.

Βυζάντιο. Τέλος του 13ου και αρχές του 14ου αιώνα. Μια νέα εποχή ανατέλλει στη Βασιλεύουσα. Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος απελευθερώνει την Κωνσταντινούπολη από τους Λατίνους και επιχειρεί την αναστύλωση της αυτοκρατορίας. Ευφυής πολιτικός αλλά και αδίστακτος ραδιούργος, αναρριχάται στην εξουσία παραγκωνίζοντας τους φυσικούς διαδόχους, συνάπτει συμμαχίες στο εσωτερικό και το εξωτερικό, προσκυνάει τον πάπα, κυνηγάει τους ανθενωτικούς, αργότερα επαναπροσεγγίζει τους ενωτικούς, δίνει προνόμια στους Γενουάτες, δοκιμάζει νέες συμμαχίες με τους Ενετούς με σκοπό να αντιμετωπίσει τον τουρκικό κίνδυνο, αλλά στο τέλος δεν καταφέρνει να αποφύγει τους σκληρούς της Καθολικής Εκκλησίας και τους βασιλιάδες της Δύσης, που είχαν στόχο την ανακατάληψη της Πόλης. Συνωμοσίες, εγκλήματα, φυλακίσεις, βασανιστήρια και σφαγές εντός και εκτός συνόρων, με αποκορύφωμα τον Σικελικό Εσπερινό, συνοδεύουν το διάβα του στην Ιστορία. Ο γιος του Ανδρόνικος, ακόμα πιο καταστροφικός, απεχθάνεται όσο και η επίσημη Εκκλησία το ελεύθερο πνεύμα και τη φρόνηση, φέρνει στην Ανατολή την Καταλανική Εταιρεία για να αναχαιτίσει τους Τούρκους, αλλά η πονηριά του δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ανοίξει την πόρτα σε μια ανείπωτη καταστροφή. Οι αναζητήσεις ενός λόγιου Έλληνα, του Κλεόλαου, κι ενός Καταλανού εμπόρου, του Αλφόνσο, θα εντοπίσουν μιαν άλλη μεγάλη Εταιρεία, η οποία αποτελεί την πραγματική απειλή για τη Βασιλεύουσα και την Ευρώπη, την πραγματική απειλή για τον ελεύθερο άνθρωπο.