Το μυθιστόρημα Τα Άλση της Περσεφόνης αναδύεται από μια λέξη: από την προστακτική Έστω, η οποία μετασχηματίζει τα δεδομένα με υποθετικό ή ευχετικό τρόπο. Έστω... με την υπόθεση αλλάζει και η οπτική, αμφισβητείται ο χρόνος, η έρευνα γίνεται παιχνίδι της νοσταλγίας, ο έρωτας, ευτυχής ή οδυνηρός, αγωγός αυτογνωσίας, ο θάνατος η άλλη μορφή της ζωής.
Στα «Άλση της Περσεφόνης» αναζητείται το Πρόσωπο κάτω από τις γύψινες μάσκες και τα προσωπεία και προσδοκάται η συνάντηση με τον Άλλον, που στην ουσία είναι ένας φωτισμός του αυθεντικού μας προσώπου. Στα «Άλση της Περσεφόνης» αρχίζει η δράση, εκεί όπου καταργούνται τα όρια της ζωής και του θανάτου.
Όπως είπαν κριτικοί και αναγνώστες, αυτό το μυθιστόρημα περικλείει όλη την Ελλάδα, όλες τις φάσεις της από τις ρήσεις των προσωκρατικών φιλοσόφων μέχρι τα σημερινά χωριά της. Η ελληνική ψυχή διαχέεται στις σελίδες του.