Ο Ναζίμ Χικμέτ, ένας από τους πιο αγαπημένους ξένους λογοτέχνες στη χώρα μας, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1902. Δέθηκε ακόμα περισσότερο με την Ελλάδα στα χρόνια που σπούδαζε στη Μόσχα κι είχε πολλούς Έλληνες συμφοιτητές. Οι προοδευτικές πολιτικές του πεποιθήσεις, τον καταδικάζουν να ζήσει κατατρεγμένος, να γνωρίσει τις φυλακές της πατρίδας του και να περάσει πολλά χρόνια στην εξορία.

Είναι γνωστός κυρίως για το ποιητικό του έργο, που έχει μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες κι έχει κερδίσει τη συμπάθεια όλων των λαών.

Το βιβλίο αυτό είναι το τρίτο του μυθιστόρημα –τα άλλα δύο είναι «Οι ρομαντικοί» και «Το αίμα δε μιλάει». Παρά την περιπετειώδη πλοκή του, το εμπνέει κι αυτό η βαθιά αγάπη του συγγραφέα για τους συνανθρώπους του και το αδιάλλακτο μίσος του για τον ιμπεριαλισμό και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. «Ακόμα και οι άγριοι», λέει χαρακτηριστικά σ’ ένα σημείο, «είναι λιγότερο κτηνώδεις από από εμάς τους πολιτισμένους».