Σύμφωνα με τα λόγια του συγγραφέα, πρόκειται για μια "ασύμμετρη απάντηση στην Λολίτα του Ναμπόκοφ". Ένας ήρωας της μετασοβιετικής εποχής που αρνείται να γεράσει... Ο Μακάνιν στον "Τρόμο" αποτίει φόρο τιμής στην τρίτη ηλικία μέσα από αλλεπάλληλα στιγμιότυπα της καθημερινότητας ενός ηλικιωμένου ανθρώπου που λατρεύει το φεγγάρι, τις γυναίκες, τον έρωτα - που αρνείται να παραδοθεί και να πεθάνει μόνος, κολλημένος σε μια οθόνη τηλεόρασης όπως οι φίλοι του.

Σε σκηνές γεμάτες χιούμορ αλλά και σπαραγμό καταγράφονται με πιστότητα οι ιστορικές στιγμές του πραξικοπήματος κατά του Γκορμπατσόφ, η ζωή στη μετασοβιετική αναδυόμενη ελεύθερη οικονομία, η αγωνία ενός ανθρώπου που βλέπει τη γενιά του να ξεχνιέται και τη νέα γενιά να έχει χάσει κάθε προσανατολισμό. Ο τρόμος μπροστά στα γηρατειά, στο θάνατο, στη λησμονιά. Ο θρίαμβος της ερωτικής συνεύρεσης κάτω απ' το φως του φεγγαριού.