Τίτλος πρωτοτύπου: L'église de Satan.

Αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα: Ο μελετητής Αντουάν Ντεκλέμπ ξεθάβει από τα δαιδαλώδη αρχεία της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Παρισιού ένα αινιγματικό οξιτανικό ποίημα, που μπαίνει στον πειρασμό να αποκρυπτογραφήσει...
Δέκατος τρίτος αιώνας: Ο Εσκαρτίγ, ένας ανέμελος, περιπλανώμενος τροβαδούρος, βρίσκεται ξαφνικά στη δίνη ενός ανελέητου πολέμου. Οι Καθαροί -η Εκκλησία του Σατανά όπως τους ονομάζουν οι εχθροί τους- έχουν προκαλέσει την οργή της Ρώμης. Και η Ιερά Εξέταση εξαπολύει εναντίον τους την πύρινη ρομφαία της...
Ολόκληρες πόλεις καταστρέφονται, χιλιάδες άνθρωποι οδηγούνται στην πυρά. Και μέσα στη θύελλα των συγκρούσεων, ο Εσκαρτίγ οργώνει τη ρημαγμένη ύπαιθρο αναζητώντας τη Λύκαινα, την όμορφη Αραγωνέζα που είχε ερωτευτεί στην αυλή του Πυϊβέρ πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.
Η αναζήτησή του τον φέρνει στο τελευταίο καταφύγιο που απομένει στους Καθαρούς: στο κάστρο του Μονσεγκύρ, που στέκει απόρθητο σαν αετοφωλιά σε κάποια βουνοκορφή των Πυρηναίων. Εκεί θα παιχτεί η μοίρα της Εκκλησίας του Σατανά, που κυκλωμένη από τις δυνάμεις του Πάπα και του βασιλιά της Γαλλίας τολμά να αμφισβητεί τον επίσημο λόγο...
Μέσα στο ποίημα του τροβαδούρου, όμως, κρύβεται και μια άλλη, ανείπωτη ως τώρα αλήθεια. Κι ο Ντεκλέμπ αρχίζει σιγά σιγά να διαβάζει, πίσω από τις γραμμές, το συνταρακτικό μυστικό που αν αποκαλυφθεί μπορεί ν' αλλάξει την ίδια την εικόνα μας για τον κόσμο...
Μετά την "Παναγία κάτω από τη Γη", ο Delalande βασισμένος για άλλη μια φορά σε πραγματικά γεγονόττα πλάθει ένα καταπληκτικό ιστορικό μυθιστόρημα με την ακρίβεια του χρονικού, τη σαγήνη του ερωτικού μύθου και τον καταιγιστικό ρυθμό της περιπέτειας.