Σημειώσεις: σ. 287 - 302

Ο φάκελος δεν είχε όνομα αποστολέα. Η Μελανθία τον άνοιξε βιαστικά για να βρει μόνο ένα κλειδί με λαβή από φίλντισι στο εσωτερικό του. Αμέσως κατάλαβε τι ήταν. Ξεκλείδωσε το σκαλιστό μπαουλάκι που είχε φέρει από το τελευταίο ταξίδι της στο Αιγαίο και έβγαλε το μαύρο ημερολόγιο. Έλειπαν αρκετά κομμάτια από την αρχή και το τέλος, αλλά άρχισε να το διαβάζει με την ελπίδα ότι θα καταλάβαινε ποια ήταν η Ελοΐζ, η άγνωστη γυναίκα που της κληροδότησε τον πύργο στη Σάμο. Μέσα από τις παλιές, κιτρινισμένες σελίδες με τα καλλιγραφικά γράμματα, η Μελανθία ακολουθεί τα βήματα της νεαρής κοπέλας που εγκατέλειψε την πατρίδα της, τη Μάνη, για να βρεθεί στους αριστοκρατικούς κύκλους της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου ως σύζυγος ενός πλούσιου ιδιοκτήτη αδαμαντωρυχείων. Και παρόλο που προσπαθούσε να κάνει μια νέα αρχή, η βαριά σκιά του παρελθόντος και η ανάγκη της να νιώσει τη δύναμη του πάθους ψαλίδιζαν διαρκώς τα όνειρά της. Όσο η Ελοΐζ του παρελθόντος αναρωτιέται αν θα βρει τη δύναμη να αψηφήσει τον αυστηρό κοινωνικό της περίγυρο για να παραδοθεί στον παράνομο έρωτά της, η Μελανθία του σήμερα αντιμετωπίζει ένα παρόμοιο δίλημμα. Ποιον θα διαλέξει; Τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράζεται τη ζωή της ή τον άγνωστο που εισβάλλει επικίνδυνα στις σκέψεις της;