Τίτλος πρωτοτύπου: Posillipo.

Κάπου στη Νάπολη, τη λουσμένη στο φως, την πλημμυρισμένη από τους ήχους της μουσικής και της τραγουδιστής διαλέκτου, είναι μια συνοικία που λέγεται Ποζίλιπο. Εκεί, μπροστά στην απέραντη γαλάζια θάλασσα, αρχίζει η ιστορία της όμορφης Φιαμέτα, που κάνει το πρώτο, αβέβαιο βήμα της στον κόσμο των ανδρών και των γυναικών. . . Το Ποζίλιπο είναι μια ιστορία για την πρώτη αγάπη. Όχι για το ανώδυνο, γλυκόπικρο ξύπνημα των αισθημάτων, αλλά για εκείνη την αγάπη, τη μοιραία και αλησμόνητη, που ανοίγει με τη βία την πόρτα της ενήλικης ζωής. Μια αριστουργηματικά ειπωμένη ιστορία για τη μνήμη, την απώλεια και τη νοσταλγία. Για εκείνη την εποχή που η καρδιά, μαγεμένη και αθώα, δίνεται με πάθος σ’ ό,τι αγαπήσει. Και για τον τρόπο που κάποτε το αποχαιρετά οριστικά, χωρίς ποτέ να καταφέρει να το απαρνηθεί για πάντα. . .