000 06571nam a22002897a 4500
001 PLP - 10580
003 PLP
005 20200409131825.0
006 a||||er|||| 00| 0
007 ta
008 200409t2011 gr ||||e |||| 00| 0 gre d
020 _a978-960-7651-84-6
040 _aPLP
_bgre
_cPLP
_dPLP
_eaacr
041 0 _agre
082 0 4 _a320.5
100 1 _919824
_aΚιουπκιολής, Αλέξανδρος
245 1 0 _aΠολιτικές της ελευθερίας :
_bαγωνιστική δημοκρατία, μετα-αναρχικές ουτοπίες και η ανάδυση του πλήθους /
_cΑλέξανδρος Κιουπκιολής.
260 _aΑθήνα :
_bΕκκρεμές,
_c2011.
300 _a215 σ. ;
_c21 εκ.
504 _aΒιβλιογραφία: σ. [207]-215.
520 _aΠοιες είναι οι γενικές πολιτικές προϋποθέσεις για να συγκροτηθούν σήμερα αποτελεσματικά σχήματα πολιτικού ανταγωνισμού που θα αποκρίνονται σε επιτακτικές κοινωνικές ανάγκες με όρους πραγματικής ενίσχυσης της ίσης ελευθερίας; Το ερώτημα αυτό διατυπώνεται στο φόντο μιας "μεταπολιτικής" καμπής των κοινοβουλευτικών καθεστώτων της αγοράς και εγείρεται στην εγχώρια συγκυρία ενός πρωτοφανούς κοινωνικού κλυδωνισμού. Η πολιτική θεωρία που βρίσκει έκφραση στα τέσσερα κείμενα της συλλογής θυμάται ότι η πολιτική είναι η τέχνη του "καιρού", της σύλληψης της συγκυρίας, του αδράγματος της ευκαιρίας. Έτσι τα δοκίμια εκκινούν από γεγονότα που συνδέονται με την επικαιρότητα: μια ακολουθία διαδηλώσεων, τα δεκεμβριανά του 2008, η έκδοση ενός βιβλίου που μελετά την πολιτική ιδιοσυγκρασία των ημερών μας, ποικίλες πρόσφατες πρωτοβουλίες συλλογικής αυτοδιεύθυνσης, όπως οι εργατικές επιχειρήσεις στην Αργεντινή και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι στην ημεδαπή. Κύριος στόχος είναι η κριτική επεξεργασία πολιτικών φιλοσοφιών και πρακτικών που εντοπίζονται σε επιμέρους τόπους της όψιμης νεοτερικότητας και προσφέρονται για την προαγωγή της ισότητας και της ελευθερίας. Το εγχείρημα αυτό καταφεύγει σε δύο ετερόκλιτες δεξαμενές σκέψης: από τη μια, τη θεωρία της "ηγεμονίας" και της ριζοσπαστικής δημοκρατίας που εξυφαίνουν από το 1985 οι μεταμαρξιστές θεωρητικοί Ernesto Laclau και Chantal Mouffe, και από την άλλη, τα μανιφέστα της "αυτονομίας", του οριζόντιου δημιουργικού πλήθους και των μετα-αναρχικών τάσεων που έχουν διακινηθεί τα τελευταία χρόνια από στοχαστές όπως οι Toni Negri και Michael Hardt, ο John Holloway και o Richard Day. Ο Laclau και η Mouffe καταθέτουν μια οξυδερκή διάγνωση για τις δυσφορίες της δημοκρατίας και εκφέρουν μια άποψη για "το πολιτικό" με την οποία απορρίπτουν σχεδιασμούς των σύγχρονων αντιστάσεων που κλίνουν υπέρ του δημιουργικού αυθορμητισμού και της αναρχικής αποκέντρωσης. Aπό την άλλη, οι θιασώτες της οριζόντιας σύνταξης των κινημάτων επιμένουν ότι η αντι-ιεραρχική δικτύωση των πολυφωνικών υποκειμένων και ανταγωνισμών επινοεί τρόπους πολιτικού συντονισμού που διασαλεύουν τους καταναγκασμούς του κεφαλαίου και του πολιτικού συγκεντρωτισμού, αντικρούοντας τους προσανατολισμούς της "ηγεμονίας". Κεντρική υπόθεση της πολιτικής πρότασης που διερευνούμε εδώ είναι η εξής. Το εγχείρημα της συνάρθρωσης ανταγωνιστικών σχηματισμών που θα αλλάξουν δημιουργικά την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων θα ήταν σκόπιμο να εμπνευστεί παράλληλα και συνθετικά από τις δύο πολιτικές αντιλήψεις που προαναφέραμε. Γιατί αυτές σφυρηλατήθηκαν συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες μέσα από την κριτική αλληλεπίδραση των μετασχηματισμών της πράξης και της ριζοσπαστικής σκέψης, ανανεώνοντας τον μαρξισμό και τον αναρχισμό σε όλη τους την πολυμορφία και συνθετότητα. Η πρόταση που σκιαγραφείται εδώ, λοιπόν, επιχειρεί να συμβάλει στην ανάπτυξη των δύο προσεγγίσεων μέσω μιας ιδιότυπης διαζευκτικής τους σύζευξης.
650 4 _919825
_aΠολιτική ιδεολογία
_xΛόγοι, δοκίμια, διαλέξεις
650 4 _919827
_aΠολιτική επιστήμη
_xΦιλοσοφία
_xΛόγοι, δοκίμια, διαλέξεις
650 4 _919826
_aΑναρχισμός
651 4 _919828
_aΕλλάδα
_xΠολιτική και διακυβέρνηση
_y21ος αι.
_xΛόγοι, δοκίμια, διαλέξεις
942 _2ddc
_cBK
999 _c10580
_d10580