| 000 | 02244nam a22002657a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 10947 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20201005095603.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| 0 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 201005t2012 gr ||||e |||| 00| 0 gre d | ||
| 020 | _a978-960-496-633-2 | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 082 | 0 | 4 | _a152.46 |
| 100 | 1 |
_920668 _aΑρναούτογλου, Γρηγόρης, _d1973- |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΜακιγιαρισμένοι φόβοι / _cΓρηγόρης Αρναούτογλου. |
| 250 | _a1η έκδ. | ||
| 260 |
_aΑθήνα : _bΨυχογιός, _c2012. |
||
| 300 |
_a233 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 520 | _aΔεν ξέρω αν έπρεπε να κάνω κάτι προτού αρχίσω να γράφω να μιλήσω με κάποιον λόγου χάρη. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος ή κάτι που μπορεί να σε προτρέψει ή να σε αποτρέψει από το να εκφράσεις ότι νιώθεις, ότι πιστεύεις, ότι φαντάζεσαι ή ότι ελπίζεις σε μια κόλα χαρτί. Και δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο μέρος όπου βαφτίζεσαι συγγραφέας. Το σίγουρο είναι ότι εδώ και χρόνια γράφω συνέχεια. Έχω έναν κανόνα: να αποφεύγω τη σοβαροφάνεια. Και να γράφω αυτά που πιστεύω. Αναπόφευκτα βαφτίστηκα μέσα στο μελάνι, μέσα στο δικό μου μελάνι. Αυτοβαφτίστηκα δηλαδή. Η μόνη λέξη που μου ’ρχεται συνειρμικά αυτή τη στιγμή είναι: αυτομαστιγώθηκα αφού πλέον, γράφοντας, είχα έρθει αντιμέτωπος με τις σκέψεις μου, που μέχρι πρόσφατα μπορούσα και να τις αποφεύγω. Όμως πια τα ψέματα τελείωσαν. Τώρα, τις έχω απέναντί μου! | ||
| 650 | 4 |
_912832 _aΦόβος |
|
| 650 | 4 |
_9156 _aΠροσωπικές αφηγήσεις _xΜαρτυρίες |
|
| 942 |
_2ddc _cBK |
||
| 999 |
_c10947 _d10947 |
||