000			04650nam a22002777a 4500
003			PLP
005			20201207135725.0
006			a||||er|||| 00| 0
007			ta
008			201207t2015 gre||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-16-7619-7
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	1		_agre _hrus
082			_a891.73
100	1		_aAlexievich, Svetlana
245	1	2	_aΟ πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας / _cΣβετλάνα Αλεξίεβιτς ; μετάφραση Ελένη Μπακοπούλου.
260			_aΑθήνα : _bΠατάκης, _c2015.
300			_a454 σ. ; _c21 εκ.
500			_aΣτους κινηματογράφους με τίτλο "Ένα ψηλό κορίτσι", από τη Seven Films.
520			_aΗ Σβετλάνα Αλεξίεβιτς φωτίζει το στοιχείο της συμμετοχής της Σοβιετικής γυναίκας (Ρωσίδας, Ουκρανής, Λευκορωσίδας, Σιβηριανής κτλ.) στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Πάνω από 500.000 γυναίκες -στην πλειονότητά τους νεαρά κορίτσια, σχεδόν έφηβες- πήραν ενεργό μέρος στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και στις πρώτες γραμμές του μετώπου, όχι μόνον ως νοσοκόμες και τραυματιοφορείς, αλλά και σε αποκλειστικά έως τότε ανδρικές ειδικότητες: πολυβολήτριες, ελεύθεροι σκοπευτές, αεροπόροι, χειρίστριες βαρέων αντιαεροπορικών και πυροβόλων, απλές τυφεκιοφόροι, ασυρματίστριες ή αντάρτισσες στα μετόπισθεν του εχθρού. Κάποιες από τις γυναίκες αυτές, που επέζησαν κι έφτασαν ως τις μέρες μας, και που η συγγραφέας αναζήτησε σε πόλεις, κωμοπόλεις και απομακρυσμένα χωριά, αφηγήθηκαν τον δικό τους πόλεμο - και το έκαναν με τρόπο συγκλονιστικό. Το βιβλίο αυτό, που ήταν το πρώτο από μια σειρά "βιβλίων των φωνών" που έγραψε η συγγραφέας-δημοσιογράφος, κυκλοφόρησε σε μια πρώτη εκδοχή το 1985 στη Ρωσία σε 2 εκατομμύρια αντίτυπα (είχαν προηγηθεί και αποσπασματικές δημοσιεύσεις σε περιοδικά) και μεταφράστηκε σε 35 γλώσσες. Αρκετές από τις ιστορίες του έγιναν η βάση για κινηματογραφικά και τηλεοπτικά σενάρια. Η αναθεωρημένη έκδοση του 2002 περιλαμβάνει κομμάτια που είχαν αφαιρεθεί από τη λογοκρισία, καθώς και υλικό που η ίδια η συγγραφέας δεν είχε τολμήσει εκείνη την εποχή να χρησιμοποιήσει. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) "Βλέπω τον κόσμο με φωνές, με χρώματα. Από βιβλίο σε βιβλίο αλλάζω εγώ, αλλάζουν τα θέματα, όμως το αφηγηματικό νήμα παραμένει. Είναι το αφηγηματικό νήμα των ανθρώπων που συνάντησα... Με αυτές τις χιλιάδες φωνές μπορώ να δημιουργήσω, δεν τολμώ να πω την πραγματικότητα, η πραγματικότητα παραμένει ανείπωτη, αλλά μια εικόνα του καιρού μου, της χώρας μου... κι όλο αυτό αποτελεί μια μικρή εγκυκλοπαίδεια, την εγκυκλοπαίδεια της γενιάς μου, των ανθρώπων που συνάντησα. Πώς ζούσαν; Σε τι πίστευαν; Πώς πέθαναν και πώς σκότωσαν; Πόσο πολύ κυνήγησαν την ευτυχία;"
586			_aΝόμπελ λογοτεχνίας 2015.
650		4	_93940 _aΡωσική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
650		4	_94436 _aΚινηματογραφικές ταινίες
700	1		_aΜπακοπούλου, Ελένη
942			_2ddc _cAF
999			_c11334 _d11334