000			02214nam a22002417a 4500
001			PLP - 11734
003			PLP
005			20230629063014.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			210112t2004 gre||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a960-527-312-8
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_aΚουβανίδου, Σοφία _921268
245	1	2	_aΗ Ισμήνη των ουρανών : _b[μυθιστόρημα] / _cΣοφία Κουβανίδου.
260			_aΑθήνα : _bΑρμός, _c2004.
300			_a331 σ. ; _c21 εκ.
520			_aΜια ιστορία πέρα για πέρα αληθινή, πέρα για πέρα φανταστική. Συνέβη στην Αθήνα, μια χρονιά με πολλές βροχές. Είναι μερικοί που καλοδέχονται τα συμβάντα της ζωής κι είναι ήρεμοι κι άλλοι τα μάχονται και ταλαιπωρούνται. Ο Χάρης "περνάει καλά", αλλά ψάχνει κάτι καλύτερο. Ο Θεόφιλος έμαθε ότι ο πόνος τον πάει μπροστά. Και προσπαθεί, ό,τι ζει να του μένει σαν την αίσθηση που αφήνει η πεταλούδα στα δάχτυλα... Η Βενετία άφησε τη μοίρα να χαραχτεί πάνω της ήσυχα. Κάποιος όμως παλεύει με το σκοτάδι. Ο Μανώλης φτιάχνει γέφυρες με τους άλλους και παρακολουθεί τα συναισθήματά του. "Ήτανε να γίνει. Προχώρα! Γεύσου τις χαρές της ζωής!", ψιθυρίζει η ουράνια Ισμήνη. Όλοι τους θυμίζουν ότι η ζωή υφαίνεται ανάμεσα σε κρυμμένο μεγαλείο και φανερή ανεπάρκεια. Άμα το δεχτείς παίρνεις δύναμη, απλώνεσαι. Και γίνονται οι μέρες πιο γιορτινές!
650		4	_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512
942			_2ddc _cAF
999			_c11734 _d11734