| 000 | 02517nam a22002657a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 11954 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20260106062556.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| 1 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 210126t2003 gr ||||e |||| 00| 1 gre d | ||
| 020 | _a960-417-021-X | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 082 | 0 | 4 | _a889.3 |
| 100 | 1 |
_aΠετρινιώτης, Γρηγόρης _922289 |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΤούρκος χριστιανός και ορθόδοξος : _b[μυθιστόρημα] / _cΓρηγόρης Πετρινιώτης. |
| 260 |
_aΑθήνα : _bΕμπειρία Εκδοτική, _c2003. |
||
| 300 |
_a269 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 490 | 1 | _aΣταθμός στη σύγχρονη λογοτεχνία | |
| 520 | _a«Θα περάσουν χρόνια, σουλτάνε μου, και μόνο όταν θα έχει ωριμάσει, θα καταλάβει αυτό το παιδί τη βοήθεια που του πρόσφεραν απλόχερα όλοι αυτοί οι άνθρωποι των διαφορετικών εθνικοτήτων, θρησκειών και αντιλήψεων, με κίνδυνο να χαρακτηριστούν συνένοχοι.» «Η ψυχή των λαών, αυτοκράτορά μου, μιλάει την ίδια γλώσσα, αλλά δυστυχώς ούτε οι λαοί ούτε οι σουλτάνοι τους το έχουν καταλάβει ακόμη.» «Δεν είναι σουλτάνοι, σουλτάνε μου» «Ξέρω, ξέρω. Είναι κυβερνήτες, πρόεδροι, πρωθυπουργοί. . . αλλά είναι κι αυτοί σουλτάνοι.» Ξαφνικά χαμογέλασαν. Άκουσαν τις ανύπαρκτες καμπάνες της Αγια-Σοφιάς να χτυπούν, τους μουεζίνηδες στους έξι μιναρέδες του Σουλτάν Αχμέτ να τραγουδούν και την πλημμυρισμένη από ευτυχία φωνή του Ραούφ να σκεπάζει όλη την Πόλη, μετά από τη δεκαπενταετή αποχή, να την προσπερνάει και να χάνεται στα πέρατα της γης.» «Σ' αγαπώ, Λεϊλάαα!» | ||
| 650 | 4 |
_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512 |
|
| 830 | 0 |
_aΣταθμός στη σύγχρονη λογοτεχνία (Εμπειρία Εκδοτική) _916256 |
|
| 942 |
_2ddc _cAF |
||
| 999 |
_c11954 _d11954 |
||