000			02531nam a22002777a 4500
001			PLP - 13204
003			PLP
005			20230629063030.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			211013t2011 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-496-324-9
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_922608 _aΚαλλιτεράκη, Ευτυχία
245	1	0	_aΑμπελώνες χωρίς ορίζοντα / _cΕυτυχία Καλλιτεράκη.
250			_a1η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΨυχογιός, _c2011.
300			_a223 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΛογοτεχνία
520			_aΑπέραντοι αμπελώνες απλώνονταν ως πέρα στη θάλασσα. Ελιές ασημένιες, λιγοστά κυπαρίσσια και γέρικοι πλάτανοι που μέσα στα κλαδιά τους φώλιαζε το καλό πουλί που τρόμαζε τη νύχτα τους ανθρώπους με τη φωνή που έβγαζε, γιατί ήταν ένας αναστεναγμός, κάτι ανάμεσα σε ροχαλητό άρρωστου και βρυχηθμό άγριου ζώου. Έμοιαζε με κουκουβάγια, ήταν άσπρο με μάτια γάτας και ράμφος γερακιού. Ο έρωτας των πουλιών και των πεθαμένων άφηνε μια μυρωδιά από μανουσάκια ανθισμένα κι έλεγες: Είναι τόσο μυρωδάτος ο θάνατος; Κρήτη 1898, λίγο πριν από τη δημιουργία της Κρητικής πολιτείας, ο Μάρκος, ένας πλούσιος και δυνατός γαιοκτήμονας, όριζε όλη την περιοχή που δέσποζε ο Πύργος γύρω από τους αμπελώνες και τις ελιές. Ήταν ξανθός με γαλανά μάτια που άμα τα κοίταζες πιο βαθιά θα έβλεπες την υπεροψία που είχαν όλοι οι γαιοκτήμονες εκείνης της εποχής. Ο Μάρκος θα ζήσει μέσα από τις ζωές δύο γυναικών που θα τον σημαδέψουν μέχρι το θάνατό του.
650		4	_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512
830		4	_918376 _aΛογοτεχνία (Ψυχογιός)
942			_2ddc _cAF
999			_c13204 _d13204