000			03443nam a22002417a 4500
001			PLP - 13583
003			PLP
005			20230629063036.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			220531t2008 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-446-057-1
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_923519 _aΚωνσταντάτος, Γιάννης Κ.
245	1	2	_aΗ τελευταία ευκαιρία : _bμυθιστόρημα / _cΓιάννης Κ. Κωνσταντάτος.
260			_aΑθήνα : _bΓκοβόστης, _c2008.
300			_a255 σ. ; _c21 εκ.
520			_a"...Ο ρόλος του κάθε ανθρώπου στη ζωή είναι φυτεμένος σαν σπόρος στο γενετικό του κώδικα. Ελάχιστοι, οι εκλεκτοί, γεννιούνται για να κυβερνήσουν. Οι πολλοί, οι ταπεινοί, γεννιούνται για να αποτελούν τη μάζα που θα κυβερνηθεί από τους εκλεκτούς..." Αυτό δήλωνε ο Αλέξανδρος Κομνηνός που ένιωθε πως γεννήθηκε για ένα μόνο ρόλο. Του πολιτικού. Για να φτάσει ψηλά. Να κυβερνήσει θεούς και δαίμονες. Το γνώριζε από μικρό παιδί και γι' αυτό πάλεψε σε όλη του τη ζωή. Το κατόρθωσε αφού έφτασε να γίνει αρχηγός κόμματος. Αυτό που δεν γνώριζε όμως είναι ότι ο ρόλος που σου αντιστοιχεί, δεν συμβαδίζει απόλυτα με το πεπρωμένο σου. Όταν φτάσεις ψηλά, πρέπει να έχεις από κάπου να πιαστείς ή κάπου να πατήσεις, για να μην βρεθείς απότομα στο κενό. Ο Κωνσταντίνος Φωκάς, επιστήθιος φίλος του Κομνηνού, δεν αντιλαμβάνεται τις ματαιόδοξες φιλοδοξίες του. Αναζητά στα ίχνη τού χθες αξίες κι απαντήσεις στο μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης. Βιώνει το δικό του δράμα που τον οδηγεί σε προσωπικό αδιέξοδο. Ανακαλύπτει όμως στη σιωπή της μοναστικής ζωής τον Θεό, αλλά κυρίως τον μεγάλο άγνωστο που κρύβουμε μέσα μας. Τον εαυτό μας. Δύο παιδικοί φίλοι που μεγαλώνουν μαζί, αλλά παραμένουν άγνωστοι μεταξύ τους. Πάθη, μεγάλοι έρωτες, φιλόδοξα σχέδια και συγκρούσεις εναλλάσσονται στη ζωή και των δύο με έναν τρόπο ανατρεπτικό. Ο καθένας αναζητά τη λύτρωση από το παρελθόν και με το δικό του τρόπο ποθεί μια τελευταία ευκαιρία για να κλείσει τις πληγές του παρελθόντος. Υπάρχει όμως Τελευταία Ευκαιρία;
650		4	_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512
942			_2ddc _cAF
999			_c13583 _d13583