000			02691nam a22002777a 4500
001			PLP - 14113
003			PLP
005			20230112065641.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			230112t2007 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-451-043-6
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_924235 _aΣωτηρόπουλος, Κωστής, _d1946-
245	1	0	_aΖωή δίχως συμβιβασμούς / _cΚωστής Σωτηρόπουλος.
260			_aΑθήνα : _bΣύγχρονη Εποχή, _c2007.
300			_a285 σ. ; _c21 εκ.
520			_aΣτο υγρό, τυφλό, κελί των φυλακών υψίστης ασφάλειας της Κασσάνδρας, ακούγονται μόνο οι άναρχες ανάσες εφτά-οχτώ νέων παλικαριών, που βγαίναν μέσα απ τα τρίσβαθα της ψυχής τους. Πάνω στις σάρκες τους ήσαν φανερά τα ολοζώντανα αυλάκια, που είχαν χαράξει κάποια ανθρωπόμορφα τέρατα στην προσπάθεια να τους συνετίσουν, ν' αλλάξουν τη λογική και την πίστη τους. Ν' αποσπάσουν ομολογίες για αποτρόπαια εγκλήματα που τους καταλόγιζαν, να προδώσουν συντρόφους που αγωνίζονταν λεύτεροι. Κι όμως μέσα τους υπήρχε μια κρυφή μεγαλειώδης δύναμη, που τους έκανε να υπομένουν καρτερικά το ιερό μένος των προσωπιδοφόρων ανθρωποειδών να ξεσπάσει πάνω τους. Να προσμένουν, δίχως το φόβο στην ψυχή και στα σπλάχνα, στο στερνό ταξίδι. Σ' αυτό το κελί, αίθουσα αναμονής για το στερνό ταξίδι, η κίνηση δε σταματούσε σχεδόν καθόλου. Μέρα παρά μέρα έπαιρναν κάνα-δυο για εκτέλεση, ενώ, μόλις άρχιζαν να αραιώνουν, κουβαλούσαν νέους ταξιδιώτες!
600	1	0	_924235 _aΣωτηρόπουλος, Κωστής, _d1946-
650		4	_912081 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΑφήγημα
650		4	_9156 _aΠροσωπικές αφηγήσεις _xΜαρτυρίες
650		4	_924236 _aΠολιτικοί κρατούμενοι _zΕλλάδα _xΠροσωπικές αφηγήσεις
942			_2ddc _cAF
999			_c14113 _d14113