000			02314nam a22002297a 4500
003			PLP
005			20230316054623.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			230316t2021 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-9925-581-48-1
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_924543 _aΣυμεωνίδης, Δημήτρης
245	1	0	_aΒαφτίζεται η δούλη της ζωής, Γαρυφαλλάνθη : _bβασισμένο σε αληθινή ιστορία / _cΔημήτρης Συμεωνίδης.
260			_aΛευκωσία : _bΕπιφανίου, _cc2021.
300			_a342 σ. ; _c21 εκ.
520			_aΚαλή είναι και η αφεντιά σας, να μου θέλετε και σύνοψη. Γράφεται η Ζωή, ψυχή μου, σε λίγες αράδες; Μια φουρτούνα ήταν η άτιμη, πότε ανέπνεα από πάνω, πότε βυθιζόμουν, πνιγόμουν και πάλευα να την πιάσω από τα μαλλιά. Δεν έχω παράπονο, όμως, την ξεμάλλιασα και το φχαριστήθηκα. Ξέρα πάντως δεν βρήκα να σταθώ να ανασάνω. Μονοκοντυλιά μου την έστειλε ο θεός, μπας και την απολαύσω. Και ας σεργιάνισα σε Μυτιλήνη, Σουδάν, Αίγυπτο, Κύπρο και Αθήνα. Ογδοντάρισα και πάω, αλλά τι να κάνω τα χρόνια τα πολλά και τα αμέτρητα κεράκια σε μια τούρτα... Αυτά σβήνουν και ξεχνιούνται με ένα φύσημά μου. Με στιγμές ζει ο άνθρωπος. Όταν κλείνω τα μάτια αυτές μετρώ και όχι χρόνια. Στον τάφο μου επάνω εγώ έδωσα εντολή να μη γελαστούν να γράψουν πόσο χρονών ήμουν. Να γράψουν πόσες στιγμές έζησα. Για να ξέρουν αν άξιζα το οξυγόνο που σπατάλησα σε τούτη τη γη.
650		4	_94199 _aΚυπριακή λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
942			_2ddc _cAF
999			_c14308 _d14308