000			03945nam a22002417a 4500
003			PLP
005			20231103030450.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			231103t2004 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a960-87210-1-6
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_925522 _aΜεταξάς, Αντώνης Ομ.
245	1	0	_aΤρείς γυναίκες ταξιδεύουν έναν άντρα : _bμια παράξενη ιστορία...σαν μυθιστόρημα / _cΑντώνης Ομ. Μεταξάς.
250			_a1η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bAndromeda, _c2004.
300			_a358 σ. ; _c21 εκ.
520			_a"Έφερα το ποτήρι με το ουίσκι στα χείλη μου και γι' άλλη μια φορά τις κοίταξα. Ήταν και οι τρεις τους εκπληκτικές, αβάσταχτο μία να διαλέξεις... Η Κατερίνα είναι αρχιτέκτονας, παντρεμένη και μ' ένα τετράχρονο παιδί· η Έβελιν, οδοντίατρος, μου δήλωσε τέως αρραβωνιασμένη· κι η Μάιρα, η μικρότερη από τις τρεις, είναι φωτογράφος και ελεύθερη. Είχαν μια φοβερή διάθεση, μια ζωντάνια, ένα κέφι... Δεν άντεξα στον πειρασμό, "έτσι είστε πάντα;" τις ρώτησα. "Προς το παρόν, είμαστε κεφάτες και φευγάτες", μου απάντησε η Έβελιν. Δεν ξέρω πώς μου ήρθε και είπα: "Έχετε δίκιο. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, μας έχει μεταβάλλει σε καλοπρογραμματισμένα ρομποτάκια, για να διεκπεραιώνουμε καθημερινά ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Αν δεν βρει κανείς κάποιες διεξόδους, κάποιες... διαφυγές, σ' αυτή την ασφυκτική τυποποίηση, στη μονοτονία και τη ρουτίνα, θα 'χει χάσει τη ζωή του, χωρίς πραγματικά να την έχει ζήσει". Είδα τις ματιές τους να πέφτουν με ενδιαφέρον πάνω μου. "Είσαι εντός θέματος", μουρμούρισε η Κατερίνα και συνέχισε: "Λέμε, όσο ακόμα το σύστημα μας επιτρέπει μερική αυτονομία, να ξεκαρφώσουμε τα τσιπάκια απ' το κρανίο μας και να... ξεπρογραμματιστούμε για μια εβδομάδα, σ' ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί". "Οι τρεις σας;" με όση ψυχραιμία μπορεί να διαθέτει ένας άντρας μια τέτοια στιγμή, τις ρώτησα. Η Μάιρα και η Έβελιν κοίταξαν στιγμιαία την Κατερίνα και χαμογέλασαν. Εκείνη έπαιξε μερικά δευτερόλεπτα με την αγωνία μου... Έπειτα στο ψιλοαδιάφορο μ' έστειλε, λέγοντας: "Οι τρεις μας... αλλά έχουμε κλείσει τέσσερα εισιτήρια. Πέμπτη απόγευμα με το καράβι". Τα πράσινα μάτια της Μάιρα βυθίστηκαν στα δικά μου και με ταξίδεψαν... Μόνο πυροβολημένος θ' απαντούσα διαφορετικά: "Με σας τις τρεις πάω και στην κόλαση", είπα κατευθείαν χωρίς να σκεφτώ τίποτα".
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
942			_2ddc _cAF
999			_c14829 _d14829