000			03123nam a22002417a 4500
001			PLP - 15537
003			PLP
005			20241015053757.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			241015t2020 gr ||||| |||| 00| 1 gre d
020			_a978-618-5240-35-6
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_926851 _aΚοτσοβόλου, Ελένη
245	1	0	_aΣιωπή από μετάξι / _cΕλένη Κοτσοβόλου.
260			_aΑθήνα : _bΈξη, _c2020.
300			_a462 σ. ; _c21 εκ.
520			_a"Ήρθα στη ζωή παρά τη θέληση του πατέρα μου. "Ηρώ" ήταν η πρώτη λέξη που ψιθύρισε τρυφερά η μάνα μου, μόλις αντίκρισα τον κόσμο. Από μικρό παιδί φορτώθηκα στους αδύναμους ώμους μου τα απωθημένα όνειρα του πατέρα μου. Όνειρα που δεν επέτρεπαν ανθρώπινες αδυναμίες. Ούτε καν το πρωτόγνωρο σκίρτημα του έρωτα. Όμως εγώ τόλμησα να τον ζήσω". Όταν η αλήθεια αποκαλύπτεται, ο πατέρας της εξοργισμένος κλείνει την Ηρώ σε μοναστήρι. Απομονωμένη, προσπαθεί να βρει τον εαυτό της και να σταθεί ξανά στα πόδια της, μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποιεί ότι δεν είναι μόνη. Στα σπλάχνα της μεγαλώνει το παιδί του ανθρώπου που την έκανε να νιώσει έστω για λίγο τι σημαίνει αγάπη. Η μόνη λύση είναι να εξαφανιστεί και να ξεκινήσει από την αρχή. Μόνη και με μοναδικό της σύμμαχο τη σιωπή, υπομένει τη σκληρή της μοίρα. "Έπρεπε να φύγω. Άλλωστε, ποιος υπήρχε δίπλα μου για να με νοιαστεί; Όταν απομακρύνθηκα από ό,τι με κράταγε πίσω, νόμιζα ότι είχα γλιτώσει. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι η ζωή μου τώρα θα ξεκινούσε και η διαδρομή θα ήταν ακόμα πιο δύσκολη". Κι εκεί... θα χρειαστεί ο πόνος να χαράξει τις ματωμένες του διαδρομές, μέχρι να γίνει σιωπή. Μια σιωπή από μετάξι, που θα υφάνει το πολύτιμο πέπλο της, ώσπου από την πρώτη χαραμάδα να ξεπηδήσει η ελπίδα για την αληθινή αγάπη... για την αληθινή ζωή... "Τα όσα πέρασα δεν θέλω ούτε σαν ανάμνηση να τα ξαναζήσω".
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
942			_2ddc _cAF
999			_c15537 _d15537