000			03260nam a22003137a 4500
001			PLP - 15646
003			PLP
005			20241128065250.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			241128t2018 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-453-896-6
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_96834 _aΠαπαθεοδώρου, Θοδωρής, _d1965-
245	1	3	_aΤα δάκρυα των αγγέλων : _b[μυθιστόρημα] / _cΘοδωρής Παπαθεοδώρου.
250			_a11η ανατ.
260			_aΑθήνα : _bΨυχογιός, _c2018.
300			_a410 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΣτα χρόνια του Εμφυλίου ; 3
504			_aΠεριλαμβάνει βιβλιογραφικές παραπομπές.
520			_aΗ πρώτη φωτιά άναψε ύστερα από την ολοκληρωτική νίκη του στρατού στον Εμφύλιο, το βράδυ της 30ής Αυγούστου του 1949, στο ύψωμα Κάμενικ, έπειτα στην Κιάφα, στο Τσάρνο, στην Αλεβίτσα. Όλη η πατρίδα μια φωτιά, ίδια ρομφαία των αγγέλων και των δακρύων. Όλη η πατρίδα μια παράλογη θυσία χωρίς θύτες και θύματα. Φαντάροι κι αντάρτες ρημαγμένες ψυχές, γονατισμένες, λιανισμένες από τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα. Αγγέλα, Μέλπω, Αριάδνη. Έτσι απόμειναν να κοιτάνε τις φωτιές ανήμπορες και ν' αποχαιρετούν βουβά· μορφές και μοίρες του λαού μας αδικοχαμένες. Έτσι απόμειναν να σκέφτονται αυτούς που έφυγαν κι έσβησαν· τη Γιάννα από την Καστοριά, τη Φανή από τη Σαλονίκη, την Κατερίνα από την Αθήνα, τον Νίκο από την Ήπειρο, τον Θάνο από τη Θράκη. Έτσι απόμειναν οι δόλιες μάνες να συλλογιούνται και να πεθυμούν απελπισμένα, να στραγγίζουν το μέσα τους για το λειψό που τους απόμεινε· μια εικόνα, ένα χαμόγελο, μια λέξη έστω. Έτσι απόμειναν να καρτεράνε μια επιστροφή... Μετά τις "Κόρες της λησμονιάς" και τις "Μάνες της άδειας αγκαλιάς", η τρίτη πράξη στην τραγωδία του λαού μας. Μια τραγωδία δίχως από μηχανής θεό. Δίχως κανένα Θεό. Χωρίς κανένα Έλεος.
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
650		4	_94173 _aΙστορικό μυθιστόρημα
651		4	_99172 _aΕλλάδα _xΙστορία _xΕμφύλιος Πόλεμος, 1944-1949
830		4	_927087 _aΣτα χρόνια του Εμφυλίου (Ψυχογιός)
942			_2ddc _cAF
999			_c15646 _d15646