000			02380nam a22002657a 4500
001			PLP - 15793
003			PLP
005			20250203090001.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			250203t2003 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a960-219-137-6
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_927465 _aΠαπαδογεώργη, Πένυ, _d1959-
245	1	3	_aΤη προσφιλετάτη εξαδέλφη / _cΠένυ Παπαδογεώργη.
260			_aΑθήνα : _bΚαλέντης, _c2003.
300			_a333 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΕλληνική λογοτεχνία
520			_aΣκέφτομαι καμιά φορά να αφήσω το χρόνο να με παρασύρει, να ορίσει τη ζωή μου η τύχη, όπως κάνουν τόσοι άνθρωποι, αλλά δεν τα καταφέρνω. Πάντα ο νους μου προλαβαίνει όσα πρόκειται να συμβούν. Δεν ξαποσταίνω. Λες και τα ηνία της άμαξας έχουν αφεθεί μόνον στα χέρια τα δικά μου, κι αν δεν την οδηγήσω εγώ, θα γκρεμιστεί στην πρώτη απόκρημνη στροφή του δρόμου. Δεν ξαποσταίνω. Κι όταν ο ύπνος με παρασέρνει κι η κόπωση χαλαρώνει τη δύναμη των χεριών μου, γλιστρούν τα γκέμια μέσα απ` τις ματωμένες μου παλάμες, νιώθω την άμαξα να χάνεται από μπροστά μου, δεν ορίζω πια τίποτα... Έξαφνα, μια δύναμη που `χω μέσα μου από παιδί, με σπρώχνει, με τονώνει και πιάνω πάλι τα ηνία στα χέρια μου. Επέλεξα να μην έχω αμαξά. Όμως τόσες και τόσες φορές θέλησα κι εγώ να ξεκουραστώ, να κοιμηθώ μέσα στην άμαξα και κάποιος άλλος να με οδηγεί στο μονοπάτι της ζωής.
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
830		0	_919227 _aΕλληνική λογοτεχνία (Καλέντης)
942			_2ddc _cAF
999			_c15793 _d15793