| 000 | 02404nam a22002777a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 15842 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20250327142048.0 | ||
| 006 | a|||||r|||| 00| f | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 250327t2024 gr ||||e |||| 00| f gre d | ||
| 020 | _a978-618-5461-76-8 | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 082 | 0 | 4 | _a889.3 |
| 100 | 1 |
_912562 _aΜακρόπουλος, Μιχάλης, _d1965- |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΜαργαρίτα Ιορδανίδη : _bνουβέλα / _cΜιχάλης Μακρόπουλος. |
| 250 | _a1η έκδ. | ||
| 260 |
_aΑθήνα : _bΚίχλη, _c2024. |
||
| 300 |
_a136 σ. ; _c22 εκ. |
||
| 490 | 1 | _aΣύγχρονη ελληνική πεζογραφία | |
| 520 | _aΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ είναι υπάλληλος σε διαφημιστικό γραφείο, σύζυγος λογιστή και μητέρα δύο παιδιών στην Αθήνα της δεκαετίας του ’90, πριν από την οικονομική κρίση και με τους οικονομικούς μετανάστες να έχουν μόλις έλθει από την Αλβανία. Ένα όνομα δεν είναι ωστόσο παρά ένα προσωπείο. Ποια είναι στ’ αλήθεια η Μαργαρίτα; Αυτή είναι η παράδοξη ιστορία της. Μια ιστορία για το αίνιγμα της ταυτότητας πίσω από το πρόσωπο. «Σήκωσε τότε το κεφάλι της, που τό ’χε χαμηλωμένο πάνω απ’ το φαΐ της. Η όψη της είχε κάτι το παράξενα ανέκφραστο, σαν νά ’ταν το πρόσωπό της πλασμένο από κερί και δεν είχε τ’ ασταμάτητα αναδέματα, τις ανεπαίσθητες συσπάσεις, το παιχνίδισμα των ματιών, όλα εκείνα που δίνουν ζωή σε μιαν ανθρώπινη μορφή. Τους κοίταξε και είπε: “Τ’ όνομά μου δεν είναι Μαργαρίτα. Δεν είμαι η μητέρα σας”». | ||
| 650 | 4 |
_95035 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΝουβέλα |
|
| 830 | 0 |
_917247 _aΣύγχρονη ελληνική πεζογραφία (Κίχλη) |
|
| 942 |
_2ddc _cAF |
||
| 999 |
_c15842 _d15842 |
||