000			02906nam a22002537a 4500
001			PLP - 15954
003			PLP
005			20250520104347.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			250520t1996 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a960-353-034-4
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_9429 _aΚοκκινάκη, Νένα, Ι.
245	1	2	_aΟ άνθρωπος της κλειστής πόρτας : _bμυθιστόρημα / _cΝένα Ι. Κοκκινάκη.
250			_a1η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΔόμος, _c1996.
300			_a222 σ. ; _c21 εκ.
520			_aΟ άνθρωπος της κλειστής πόρτας συναντήθηκε με το κορίτσι που μιλούσε με τον άνεμο. Συνεννοήθηκαν γιατί κι οι δυο ήξεραν τη γλώσσα του ανέμου. Μόνο που εκείνος, βυθισμένος μέσα του ,δεν πίστευε ούτε σε γλώσσες ,ούτε σε ανθρώπους πιά. Ήταν τυφλωμένος από την αδικία που του έγινε και νόμιζε πως άκουγε την καταδίωξη ν 'ακροβατεί πίσω από την κλειστή του πόρτα έχοντας πάρει τη μορφή μιας γυναίκας-της γυναίκας που τον αγάπησε. Ο ήρωας του βιβλίου θέλει να ζήσει και το αρνείται. Αρνείται να συμφιλιωθεί με τον εαυτό του και για τούτο αδυνατεί να αγαπήσει. Απαιτεί να τον αγαπούν χωρίς να ανοίγεται στην έκπληξη της αγάπης. Η ηρωίδα του βιβλίου αγαπάει πολύ. Αγαπάει και δίνεται σ 'αυτόν που δεν της φανερώνεται ποτέ, σ αυτόν που της ρουφάει τη ζωή. Κι όταν αποφασίζει να φύγει με τον άνεμο, όταν γίνεται απουσία τότε ο άνθρωπος της κλειστής πόρτας εμπιστεύεται το μυστικό του, μια μεγάλη ιστορία με πολλές σιωπές. Κι ο άνεμος περαστικός ελάχιστος σαν αντίο, το παίρνει και το ταξιδεύει. Το άκουσε εκείνη και χαμογέλασε. Δεν μιλούσε πια. Κι ο άνθρωπος της κλειστής πόρτας κατάλαβε πως το χαμόγελό της ήταν για εκείνον το σημάδι που εδώ και τόσον καιρό περίμενε δίχως να το ξέρει.
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
942			_2ddc _cAF
999			_c15954 _d15954