000			05647nam a22003737a 4500
001			PLP - 16007
003			PLP
005			20250611102729.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			250611t1975 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	1		_agre _hfre
082	0	4	_a843
100	1		_91161 _aGenet, Jean, _d1910-1986
245	1	3	_aΤο ημερολόγιο ενός κλέφτη / _cΖαν Ζενέ ; μετάφραση Δημήτρης Δημητριάδης.
260			_aΑθήνα : _bΕξάντας, _c1975.
300			_a281 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_vΛογοτεχνία
500			_aΤίτλος πρωτοτύπου : Journal du voleur.
520			_aΝάρκισσος δεν είναι όποιος θέλει. Πόσοι δε σκύβουν πάνω στο νερό όπου δε βλέπουν άλλο από μίαν ακαθόριστη επιφάνεια ανθρώπου. Ο Ζενέ βλέπει παντού τον εαυτό του οι πιο άστιλπνες προσόψεις τη δική του εικόνα στέλνουν πίσω ακόμα και στους άλλους βλέπει τον εαυτό του κι έτσι βγάζει στο φως της μέρας το πιο κρυφό μυστικό τους. Το θέμα όλων των έργων του είναι το επίφοβο θέμα του ειδώλου, της εικόνας, του σωσία, του άσπονδου ομογάλακτου. Το καθένα απ' αυτά τα έργα έχει την παράξενη ιδιότητα να είναι αυτό που είναι και συνάμα το αντικαθρέφτισμα αυτού που είναι. Ο Ζενέ φέρνει στην επιφάνεια ένα γοερό και πυκνό πλήθος που μας βάζει σε αμηχανία, μας συναρπάζει και μεταμορφώνεται ενώπιον του Ζενέ σε Ζενέ. Ο μύθος του ειδώλου έχει πάρει στο "Ημερολόγιο ενός κλέφτη" την πιο καθησυχαστική, την πιο καθημερινή, τη φυσιολογικότερη μορφή του γιατί εδώ μιλάει ο Ζενέ για τον Ζενέ χωρίς να βρίσκεται κανείς άλλος ανάμεσά τους διηγείται τη ζωή του, τον εξευτελισμό του και τη δόξα του, λέει τους έρωτές του· εκθέτει τους στοχασμούς που κάνει, και θα καταλήγαμε να πιστέψουμε ότι, σαν τον Montaigne, έχει κι αυτός καταστρώσει το αξιοπρεπές και οικείο σχέδιο να φτιάξει το πορτραίτο του εαυτού του. Μα ο Ζενέ δεν είναι ποτέ οικείος, ούτε και με τον εαυτό του. Τα λέει, φυσικά, όλα, λέει όλη την αλήθεια και μόνη την αλήθεια, η αλήθεια όμως αυτή είναι μια αλήθεια ιερή. Η αυτοβιογραφία του δεν είναι αυτοβιογραφία, μοιάζει πως είναι, κι αυτό γιατί είναι μια ιερή κοσμογονία. Δεν είναι ιστορίες οι ιστορίες του: με πάθος τις παρακολουθείτε και σας γοητεύουν, ενώ πιστεύατε όμως ότι σας διηγούταν γεγονότα, διαπιστώνετε ξαφνικά ότι σας περιγράφει ιεροτελεστίες· σας μιλάει για τους ψειριασμένους ζητιάνους του Μπάριο Τσίνο, κι αυτό το κάνει γιατί θέλει να χειριστεί με μεγαλοπρέπεια τα θέματα της ιεραρχίας και του τελετουργικού πρωτοκόλλου. Ο Ζενέ είναι ο Σαιν-Σιμόν αυτής της Αυλής των Θαυμάτων. Οι αναμνήσεις του δεν είναι αναμνήσεις γιατί, μπορεί να είναι αληθινές, είναι όμως και ιερές. Μιλάει για τη ζωή του σαν ένας Ευαγγελιστής, σαν ένας μάρτυρας που είδε και εκστασιάστηκε... Εσείς όμως, αν εκεί που όλα αυτά δένονται, μπορέσετε να αντιληφθείτε τη λεπτή γραμμή που ξεχωρίζει τον μύθο που περιβάλλει από κείνον που περιβάλλεται, θα ανακαλύψετε την αλήθεια. Που είναι τρομακτική. Ζαν - Πωλ Σάρτρ
600	1	4	_91161 _aGenet, Jean, _d1910-1986
650		4	_93542 _aΓαλλική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
650		4	_914145 _aΑυτοβιογραφίες
650		4	_911939 _aΜυθιστορηματική βιογραφία
650		4	_9156 _aΠροσωπικές αφηγήσεις _xΜαρτυρίες
650		4	_928049 _aΕγκληματίες _zΕυρώπη
650		4	_928051 _aΟμοφυλόφιλοι άνδρες _zΕυρώπη
650		4	_928050 _aΟμοφυλοφιλία, Ανδρική _zΕυρώπη
650		4	_928052 _aΑνδρική πορνεία _zΕυρώπη
700	1		_93686 _aΔημητριάδης, Δημήτρης, _d1944-
830		0	_918034 _aΛογοτεχνία (Εξάντας)
942			_2ddc _cAF
999			_c16007 _d16007