000			02411nam a22002897a 4500
001			PLP - 16073
003			PLP
005			20250703115213.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			250703t2005 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a960-8229-48-0
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_924454 _aΠολυχρονίδης, Χρήστος Θ.
245	1	0	_aΤραντέλλενοι ...και πέρα από το θάνατο : _bοι μικροί λαοί χρειάζονται μεγάλα και κοφτερά σπαθιά / _cΧρήστος Θ. Πολυχρονίδης.
250			_a4η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΕντός, _c2005.
300			_a507 σ. : _bεικ. ; _c21 εκ.
520			_a"Ο Πέτρος και η Γκαγιανέ κοιτάχτηκαν, κοίταξαν μαζί τις πέρα βουνοκορφές. Καπνός υψωνόταν στον κατα-γάλαζο ουρανό. Χαμογέλασαν. Γλίτωσαν, λυτρώθηκαν όλοι τους. Ο πατέρας τους, ο παπα-Ανέστης και ο Σίμος θα οδηγούσαν τον κόσμο τους πέρα στη Ρωσία. Μαζί τους κουβαλούσαν και τον Βασίλη Διγενή. Χαμογελώντας μόνο με τα μάτια αγκαλιάστηκαν, φιλήθηκαν. Κοντά ακούγονταν οι φωνές των Τούρκων. Ακόμα λίγες δρασκελιές και θα πατούσαν το ίσιωμα. Ο Πέτρος σηκώθηκε στο χαράκωμα, έπιασε το χέρι της Γκαγιανέ, έβγαλε την τελευταία χειροβομβίδα από το σελαχλίκ, κοίταξε ακόμα μια φορά με λύπη την Γκαγιανέ. Αυτή κούνησε το κεφάλι. Σφίχτηκε πάνω του, συνεχίζοντας να τον κοιτά με τα γκριζογάλανα μάτια. "Πάντα μαζί ...και πέρα από το θάνατο".
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
650		4	_94173 _aΙστορικό μυθιστόρημα
650		4	_926856 _aΈλληνες _zΠόντος _xΙστορία _y20ος αι.
650		4	_928251 _aΠρόσφυγες, Πόντιοι
942			_2ddc _cAF
999			_c16073 _d16073