000			03250nam a22002897a 4500
001			PLP - 16208
003			PLP
005			20250911083345.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			250911t2022 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-618-02-1924-1
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	1		_agre _hita
082	0	4	_a853
100	1		_921418 _aRomagnolo, Raffaella, _d1971-
245	1	0	_aΜ’ ένα δικό του φως / _cΡαφαέλα Ρομανιόλο ; μετάφραση από τα ιταλικά Μαρία Οικονομίδου.
260			_aΑθήνα : _bΜίνωας, _c2022.
300			_a400 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΣύγχρονη ξένη λογοτεχνία
500			_aΤίτλος πρωτοτύπου : Di luce propria.
520			_a«Εμένα. Διάλεξε εμένα». Ο Αντόνιο Καζαγκράντε ξέρει ότι η βουβή προσευχή του δεν θα εισακουστεί. Αυτό γίνεται τα τελευταία έντεκα χρόνια στο Παματόνε, το γενοβέζικο ορφανοτροφείο που τον περιμάζεψε αμέσως μόλις ήρθε στον κόσμο, στις 13 Ιουνίου του 1855. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι εξαιτίας της μαργαριταρένιας κόρης του ματιού του. Κι, όμως, μια μέρα συνέβη. «Αυτόν» δείχνει ο μουσκεμένος απ’ τη βροχή άντρας που στέκεται απέναντί του. Έχει ανάγκη από έναν βοηθό, αυτό είναι όλο. Στο μαγαζί του Αλεσάντρο Παβία, ο Αντόνιο μαθαίνει τη μαγεία της αλφαβήτου, το παράφορο πάθος για την πολιτική, την αγάπη για τη δικαιοσύνη και προπαντός την ολοκαίνουρια τέχνη της φωτογραφίας. Αλχημιστικά μείγματα, χαρτί αλμπουμίνας και, το πιο σημαντικό, το φως. Οι καιροί εκείνοι είναι καθοριστικοί και ο Παβία έχει μια αποστολή: τον τρελό, ουτοπικό άθλο να φωτογραφίσει έναν προς έναν τους Χίλιους που μαζί με τον Γκαριμπάλντι δημιούρ­γησαν την Ιταλία. Όμως, μια γιορτινή μέρα, ο Αντόνιο ανακαλύπτει τη δύναμή του: απαλλαγμένο από τον επίδεσμο, δυναμωμένο από τον φακό της φωτογραφικής μηχανής, το τυφλό του μάτι βλέπει αυτό που κανένας δεν μπορεί να δει, το πεπρωμένο, το αναπόφευκτο. Είναι ένα δώρο, ίσως…
650		4	_93647 _aΙταλική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
700	1		_916292 _aΟικονομίδου, Μαρία, _d1976-
830		0	_916392 _aΣύγχρονη ξένη λογοτεχνία (Μίνωας)
942			_2ddc _cAF
999			_c16208 _d16208