000			04648nam a22003377a 4500
001			PLP - 16242
003			PLP
005			20250919090853.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			250919t2024 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-618-03-3927-7
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_912027 _aΚόντζογλου, Μαίρη
245	1	0	_aΑνέσπερος / _cΜαίρη Κόντζογλου.
250			_a1η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΜεταίχμιο, _c2024.
300			_a488 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΑπό ήλιο σε ήλιο ; _v2
490	1		_aΕλληνική πεζογραφία
520			_aΗ ολοκλήρωση της διλογίας της Μαίρης Κόντζογλου «Από ήλιο σε ήλιο», για την ιστορική «ματωμένη απεργία της Σερίφου». Αρχές του 20ού αιώνα. Στην Ευρώπη οι νέοι σκοτώνονται στα χαρακώματα του πρώτου παγκόσμιου πολέμου και στη Σέριφο στις σκοτεινές γαλαρίες των μεταλλείων. Στις παράπλευρες απώλειες υπολογίζεται και η νεαρή σύζυγος του πανίσχυρου πια Γκρόμαν, η Ανδρομέδα που βουλιάζει στη θλίψη και αρνείται την πραγματικότητα. Ένα τραγικό γεγονός θα τη βγάλει από τον συναισθηματικό της λήθαργο, θα την αφυπνίσει σαν άνθρωπο και θα την κάνει να απαιτήσει τη ζωή της πίσω. Στο μεταξύ οι εργάτες των μεταλλείων, υπό την καθοδήγηση του Σπέρα και του Περσέα, όταν η κατάσταση στα μεταλλεία φτάσει στο απροχώρητο, θα κηρύξουν απεργία διεκδικώντας ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Θα χυθεί αίμα, θα χαθούν ζωές αλλά εκείνοι θα είναι ανυποχώρητοι μέχρι την τελική λύση. Και οι ήρωες αυτής της ιστορίας θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για την αγάπη και την δικαιοσύνη από ήλιο σε ήλιο. Η «ματωμένη απεργία της Σερίφου» μπαίνοντας κάτω από το συγγραφικό μικροσκόπιο της Μαίρης Κόντζογλου γέννησε ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για έναν μεγάλο αγώνα, έναν έρωτα και τον τόπο που έθρεψε θεούς και ήρωες. Σπίθες γέμιζαν τον αέρα, μύριζε την αγωνία τους, άκουγε τις τραχιές φούστες να τρίζουν, ξερόκλαδα στη φωτιά, γευόταν τη σκόνη που σήκωναν οι γυμνές πατούσες καθώς σβάρνιζαν το χώμα. Μπροστά πήγαινε το παιδομάνι, κάπως σαν χαρούμενο – πώς να βάνουν με τον νου τους κακό… Κεφάλια κουρεμένα με την ψιλή, σκασμένα μάγουλα, πληγιασμένα γόνατα, πρησμένες κοιλιές, μύξες και δάκρυα. Στάθηκαν σε μια άκρη, δεν μπορούσαν να φύγουν χωρίς να μάθουν, φώναζαν κάτω από τα παράθυρα των γραφείων, πείτε μας! Δώστε μας ονόματα! Μια μεσήλικη σήκωσε πέτρα, την πέταξε με δύναμη, αστόχησε. Και η παιδική φωνή «Ο πατέρααααας… Πού είναι ο πατέρας μου;» έσχισε τη νύχτα, θρήνος απλώθηκε.
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
650		4	_94173 _aΙστορικό μυθιστόρημα
650		4	_928648 _aΑπεργίες και ανταπεργίες _xΜεταλλωρύχοι _xΙστορία _y20ος αι. _zΕλλάδα _zΣέριφος
651		4	_928647 _aΣέριφος (Κυκλάδες, Ελλάδα)
830		4	_928646 _aΑπό ήλιο σε ήλιο (Μεταίχμιο)
830		0	_916152 _aΕλληνική πεζογραφία (Μεταίχμιο)
942			_2ddc _cAF
999			_c16242 _d16242