000			03480nam a22003497a 4500
003			PLP
005			20251008121152.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			251008t2021 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-618-01-4183-2
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_92125 _aΜαντά, Λένα
245	1	0	_aΓυναικεία υπόθεση / _cΛένα Μαντά [και] Κλαίρη Θεοδώρου.
250			_a1η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΨυχογιός, _c2021.
300			_a480 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΓυναικεία Υπόθεση ; _v1
490	1		_aCrime
520			_a«Είναι υψηλό το τίμημα που καλούνται να πληρώσουν τα φαντάσματα. Κι αυτό ακριβώς είμαι πλέον εγώ. Ένα φάντασμα, ένα στοιχειό. Με τη δική μου θέληση, με τον δικό μου τρόπο. Ένα φάντασμα που κινείται αθόρυβα ανάμεσα στον κόσμο. Κι εκείνοι; Εκείνοι με κοιτάζουν, αλλά δε με βλέπουν. Με ακούνε αλλά δε με αφουγκράζονται. Με συναναστρέφονται, αλλά δε με ξέρουν…» Ένας κατά συρροήν δολοφόνος σκοτώνει γυναίκες στο παρόν αντιγράφοντας γυναικοκτονίες του παρελθόντος που παρέμειναν ατιμώρητες. Στην άψογα σκηνοθετημένη σκηνή του εγκλήματος, ο δολοφόνος αφήνει «δωράκια» για την αστυνομία: έξτρα στοιχεία, με τα οποία μπορούν να συλληφθούν πλέον οι ένοχοι του παρελθόντος. Όλα τα θύματα φορούν ένα κόσμημα πανομοιότυπο με αυτό που έχει η υπαστυνόμος Νόρα Δενδρινού πάντα στον λαιμό της: ένα καλλιγραφικό κεφαλαίο «Ν» κλεισμένο σ’ ένα σπιτάκι. Η πρό(σ)κληση του δολοφόνου προς εκείνη είναι σαφής. Το παιχνίδι αρχίζει. Μαζί της, ο υπαστυνόμος Νικόλας Παναγιωτίδης και η ιδιωτική ερευνήτρια Ελπινίκη Ντόκα. Οι τρεις τους εγκλωβισμένοι σε μια αρένα θανάτου. Μπορεί το παρόν να ξεκλειδώσει το παρελθόν; Μπορεί η εκδίκηση να σημάνει δικαίωση; Διότι κάποιες φορές «το παρελθόν δεν έχει έρθει ακόμη και το μέλλον δεν είναι όπως παλιά…»
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
650		4	_96470 _aΑστυνομικές ιστορίες και ιστορίες μυστηρίου
650		4	_917946 _aΚατά συρροήν δολοφόνοι
650		4	_924572 _aΦόνος _xΈρευνα
650		4	_928804 _aΓυναικοκτονία
700	1		_918393 _aΘεοδώρου, Κλαίρη
830		0	_926393 _aΓυναικεία Υπόθεση (Ψυχογιός)
830		0	_aCrime (Ψυχογιός) _917110
942			_2ddc _cAF
999			_c16310 _d16310