000			02734nam a22002537a 4500
001			PLP - 16351
003			PLP
005			20251021093740.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			251021b gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-694-199-3
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_928879 _aΣταυρινός, Ανδρέας, _d1966-
245	1	0	_aΤελευταία ευκαιρία : _bαστυνομικό μυθιστόρημα / _cΑνδρέας Σταυρινός.
260			_aΆγιοι Ανάργυροι : _bΔρόμων, _cχ.χ.
300			_a351 σ. ; _c21 εκ.
520			_aΈνα γυναικείο πτώμα μούλιαζε μες στα βροχόνερα και γύρω περίεργοι περαστικοί. Μια εικόνα φρικιαστική, καθόλου συνηθισμένη στο κέντρο της Αθήνας, αν και η εγκληματικότητα, κάποιες περιόδους, χτυπάει κόκκινο. Μια εικόνα που έκανε τη βροχερή εκείνη μέρα, πιο απελπιστική. Μια εικόνα που χαράχτηκε στο μυαλό της και δεν έλεγε να την αφήσει σε ησυχία. Μια εικόνα που άλλαξε τη ζωή της. Μια εικόνα! Και όχι τόσο η εικόνα αυτή καθαυτή όσο το ίδιο... το πτώμα. Με αφηγηματική δομή whodunit του '60, δράση detective stories του '30, εικόνες hardboiled του '40 και σε ενεστώτα χρόνο της έρευνας με διηγηματικά πισωγυρίσματα παρελθοντικών επίκτητων ψυχώσεων ή άλλων ψυχικών παθογενειών, θα μπορούσε να έχει τη λέξη "μαύρο" στον τίτλο του ως suspense novel των γαλλικών ψυχολογικών αστυνομικών μυθιστορημάτων του '50. Αντίθετα, ο συγγραφέας επιλέγει το κόκκινο κι αυτό όχι στον τίτλο μα ως πινελιά σε ένα ομιχλώδες περιβάλλον. Δηλώνει έτσι ευθαρσώς πως δε θέλει να μιλήσει μόνο "αστυνομικά", δηλαδή με πλοκή τέτοιου τύπου, αλλά και αλλιώς, ίσως πιο... κόκκινα.
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
650		4	_96470 _aΑστυνομικές ιστορίες και ιστορίες μυστηρίου
942			_2ddc _cAF
999			_c16351 _d16351