000			02888nam a22002417a 4500
001			PLP - 16355
003			PLP
005			20251022105413.0
006			a||||er|||| 00| f
007			ta
008			251022t2022 gr ||||e |||| 00| f gre d
020			_a978-618-5476-16-8
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_928886 _aΓιαβάση, Ειρήνη
245	1	0	_aΕμείς / _cΕιρήνη Γιαβάση.
260			_aΑθήνα : _bΟ Μωβ Σκίουρος, _cc2022.
300			_a176 σ. ; _c21 εκ.
520			_aΗ αδερφή μου ήταν μέλι στον πάγκο της κουζίνας, Κυριακή. Όπως η αγάπη. Δεν ξεριζωνόταν από τα χέρια, δεν γρατζουνιόταν από τα χείλη. Συγκροτούσε το θεμέλιο που έλεγα "εγώ" με την ελαφρότητα του πούπουλου και τη βαρύτητα του τσιμέντου. Ήταν τόσο μέσα μου, που ήταν και δεν ήταν άλλος άνθρωπος. Η αδερφή μου ήταν στο σώμα, στην καρδιά, στον πυρήνα, μια βαθιά εγγραφή. Έναν παράξενα ζεστό Ιούλιο στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ωδείου διεξάγονται εξετάσεις για το Δίπλωμα πιάνου. Η νεαρή πιανίστα, μπροστά από το μαόνι πιάνο Bluthner, διεκδικεί τον πολυπόθητο τίτλο, εκτελώντας ένα παράλληλο χρέος: να διηγηθεί την ιστορία της αδερφής της. Το "Εμείς" τρυπώνει μέσα στα κομμάτια του Μπαχ, του Σοπέν, του Μπετόβεν, δανείζεται δομικά σχήματα και μουσικές μορφές, αφηγούμενο την τούλινη ημιδιαφανή μεμβράνη μέσα στην οποία μεγάλωσαν οι αδερφές, το σχεδόν καλά και σχεδόν άσχημα του πατέρα, τα ονειρικά παιδικά παιχνίδια, για να καταβυθιστεί εν τέλει στη σταδιακή κατάρρευση της πολυαγαπημένης αδερφής, στον εσωτερικό, ταραγμένο της κόσμο. Μια διφωνική, ενίοτε πολυφωνική αφήγηση, με φόντο τη μουσική. Θα σας πω για τότε που όλα ήταν αλλιώτικα. Στις αρχές του κόσμου μας. Τότε, ο μπαμπάς και η μαμά -ο πατέρας και η μάνα- βρήκαν μια ρίζα.
650		4	_912081 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΑφήγημα
942			_2ddc _cAF
999			_c16355 _d16355