000			03052nam a22002657a 4500
001			PLP - 16398
003			PLP
005			20251031114009.0
006			a||||er|||| 00| j
007			ta
008			251031t2016 gr ||||e |||| 00| j gre d
020			_a978-960-594-017-1
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_9380 _aΓκίκα, Ελένη, _d1959-
245	1	0	_aΙδεολογικά ύποπτη : _bδιηγήματα / _cΕλένη Γκίκα.
260			_aΑθήνα : _bΚαλέντης, _c2016.
300			_a136 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΕλληνική πεζογραφία
520			_aΜια Ρόζα που είναι κάκτος και ονειρεύεται ιβίσκους, νεραγκούλες και καμέλια ιαπωνική, αυτοκρατορική, μια Ζέλντα που εξακολουθεί να αγαπά ακόμα κι όταν ο εαυτός της χαθεί, μια Λόλα, "έξω ψυγείο, μάρμαρο, πάγος" και μέσα "σκαντζόχοιρος που αιμορραγεί", μια γυναίκα που έγινε αυτί, μια Μύρνα που αδίκως την ψάχνουν, μια Χανελόρε που γίνεται άλλη, αναλόγως του πώς τη βλέπει κανείς, η νεραϊδούλα των flower fairies η αυτοκαταστροφική, μία εργασιομανής και μία εμμονική, μία σύζυγος-Πηνελόπη πιστή, μια έγκλειστη ευτυχής, μία άλλη που επιστρέφει, μια που φοβάται και μια που τραυλίζει και μένει εκεί, ο έρωτας και ο θάνατος, ο χρόνος ίσως, αλλά οπωσδήποτε η ζωή, η καθημερινότητα σαν θαύμα, θητεία και σαν ποινή, μέσα από παράλληλους μονολόγους και υστερόγραφα, ιστορίες άλλοτε θρίλερ και άλλοτε κομεντί, στο σύνολό τους ένας κύκλος με αμφισβητούμενο τέλος και αμφισβητούμενη αρχή. Είκοσι τρεις ιστορίες για τη γέννηση, τη μοναξιά, τον έρωτα και τον θάνατο, για το πρόσωπο και το προσωπείο, με όλους τους αφηγηματικούς τρόπους, σαν παραμύθι, θεατρικός μονόλογος, εγκιβωτισμένη ιστορία, κινηματογραφική σκηνή: το κατακερματισμένο μυθιστόρημα μιας ιδεολογικά ύποπτης ζωής. Επειδή το αίνιγμα του άλλου σχεδόν πάντοτε είμαστε εμείς.
650		4	_92562 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΔιήγημα
830		0	_919185 _aΕλληνική πεζογραφία (Καλέντης)
942			_2ddc _cAF
999			_c16398 _d16398