000			03311nam a22003017a 4500
001			PLP - 16441
003			PLP
005			20251114152353.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			251114t2018 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-03-6450-7
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_9434 _aΚαρυστιάνη, Ιωάννα, _d1952-
245	1	0	_aΧίλιες ανάσες : _bμυθιστόρημα / _cΙωάννα Καρυστιάνη.
250			_a1η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΚαστανιώτης, _c2018.
300			_a320 σ. ; _c21 εκ.
520			_aΚουμπί, κούτελο, τάφος, Βράχος ασκήσεις για δυνατούς λύτες. Ήταν όντως αινίγματα ή ο άγριος θάνατος την είχε κλονίσει τόσο που έχανε το νόημα του τετέλεσται και το μέτρο των τετελεσμένων; Άγγιξε το άσπρο πουκάμισο του Στέλιου, άπλυτο από το καλοκαίρι. Μύρισε λαίμαργα τις κιτρινίλες του ιδρώτα του στις μασχάλες, φίλησε τον γιακά σαν να φιλούσε τον λαιμό του. Εσένα, δεν έχω σκοπό να σε μπουγαδιάσω, ψιθύρισε κι αμέσως μετά κόλλησε στον καθρέφτη. Λαχταρούσε να βρει κατάφατσα εκεί το πρόσωπο του άντρα της, να δει τα ματόκλαδά του να παίζουν, τις φλέβες του λαιμού να φουσκώνουν και να ξεφουσκώνουν ολοζώντανες. Θα ακουμπούσε τα δάχτυλά της στο κεφάλι του, θα μετρούσε σωστά το πλάτος του μετώπου, την απόσταση από τα φρύδια ως τις ρίζες των μαλλιών του. Περίμενε, περίμενε, στο τζάμι υπήρχε μόνο το σπασμένο μούτρο της και το θολωμένο βλέμμα της. Αυτή, η Πηγή Βογιατζή, αυτή που διάβαζε τα μάτια των άλλων, καρφώθηκε εκεί για είκοσι λεπτά και δεν μπορούσε να διαβάσει τα δικά της. Ένιωσε το στήθος και το κεφάλι της να καίνε την ίδια στιγμή που τα πόδια της είχαν ολότελα ξυλιάσει, άλλος άνθρωπος από τη μέση και πάνω, άλλος από τη μέση και κάτω. Έκλεισε τα μάτια και ψιθύρισε πέντε λέξεις κοφτά. Δεν ξέρω πού να είμαι.
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
650		4	_96470 _aΑστυνομικές ιστορίες και ιστορίες μυστηρίου
650		4	_923884 _aΓυναικεία φιλία
650		4	_929066 _aΓυναίκες μέσης ηλικίας
651		4	_925929 _aΕλλάδα _xΚοινωνικές συνθήκες _y21ος αι.
942			_2ddc _cAF
999			_c16441 _d16441