000			02466nam a22002417a 4500
001			PLP - 16443
003			PLP
005			20251117135140.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			251117t2021 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-621-598-8
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_99096 _aΚαρατζά, Κάλη
245	1	0	_aΆυπνος ουρανός : _bμυθιστόρημα / _cΚάλη Καρατζά.
260			_aΑθήνα : _bΧάρτινη Πόλη, _c2021.
300			_a436 σ. ; _c21 εκ.
520			_aΣτις Καλέπορτες του Διδυμότειχου τραγουδούσε ο Τούρκος τον αμανέ για την όμορφη χήρα, τη Θεοδοσία. Μα εκείνη, ολάκερη ζωή, πρόσμενε τα παιδιά της κάθε φορά που σφύριζε το τρένο στο σταθμό. τα δίδυμά της: Το Μυρσινάκι, το κορίτσι με τα μπλε μάτια, που πρώτη φορά την αγκάλιασε ο γιος του βαμβακέμπορου στο καράβι για την Αλεξάνδρεια· κι από τότε όλα γίναν εφιάλτης στη ζωή της. Την Ελπινίκη, που πότισε φαρμάκι τη γιαγιά Αναστασία για να βγάλει από τα σωθικά της τον θησαυρό της τσαρίνας. Μυστικό που κρύφτηκε καλά στο μπουλούκι της Κατίνας Μορς. τον γιο της: Τον Δαμιανό, το ξανθό αγόρι, που χάρτινη βάρκα πήρε τα όνειρά του και τα ταξίδεψε σε θάλασσες έρωτα και προδοσίας. Κι όταν άραξε στους γκρίζους τοίχους της φυλακής, έγιναν πέτρινα ποιήματα να του θυμίζουν τη Βέρα, τη γυναίκα που τον τρέλανε και κάρφωσε μαχαίρι στην καρδιά της. Πρόσωπα και καταστάσεις που έσπειραν και θέρισαν θύελλες, συναντώντας τη μοίρα τους. Από ’κεί και πέρα ο Θεός να βάλει το χέρι του…
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
942			_2ddc _cAF
999			_c16443 _d16443