| 000 | 02471nam a22002417a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 16517 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20251215145248.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| 1 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 251215t2002 gr ||||e |||| 00| 1 gre d | ||
| 020 | _a960-04-2066-1 | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 082 | 0 | 4 | _a889.3 |
| 100 | 1 |
_91034 _aΝικολαϊδου, Σοφία, _d1968- |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΠλανήτης Πρέσπα : _bμια μεγάλη ιστορία / _cΣοφία Νικολαΐδου. |
| 260 |
_aΑθήνα : _bΚέδρος, _c2002. |
||
| 300 |
_a333 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 520 | _aΣτα χρόνια του Βυζαντίου η Ευδοκία ήταν η Κυρά της Πρέσπας. Σήκωσε πόλεμο ενάντια στον αυτοκράτορα, το όνομά της σβήστηκε με επιμέλεια από παντού. Το 2001 μια αρχαιολόγος συνονόματη ψάχνει τα ίχνη της χαμένης αρχόντισσας. Τα περασμένα γεγονότα φανερώνονται σιγά σιγά: Μάγισσες ετοιμάζουν καταπότια, στρατηγοί βάφουν τα χέρια τους στα αίματα, καλόγεροι πατούν τα ράσα τους. Στο μεταξύ, στη σύγχρονη Πρέσπα χαμένα χειρόγραφα αλλάζουν χέρια στα κρυφά κι ένας έρωτας μπουμπουνιστός τραντάζει τη λίμνη. Τα χάλκινα κροτούν. Μαέστροι και δόκτορες, πανεπιστημιακοί καθηγητές, γιαγιάδες και μπόμπιρες στροβιλίζονται στο ρυθμό της ιστορίας. Ακούγονται και κάτι λέξεις: γκρίετσκα, λιομπλιού. Μα κάποια κυρά δε θα μάθει ποτέ τι σημαίνουν." Ποια είμαι εγώ; Με λένε Serratia Rubinea. Είμαι βακτήριο. Κι αν με ρωτήσετε τι διάβολο σας τα διηγούμαι όλα αυτά, θα απαντήσω πως από γεννησιμιού μου ήμουνα μια τεμπελορομάντζα που με συνάρπαζαν τα πάθη και οι ιστορίες των ανθρώπων. | ||
| 650 | 4 |
_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα |
|
| 942 |
_2ddc _cAF |
||
| 999 |
_c16517 _d16517 |
||