000			02346nam a22002537a 4500
001			PLP - 16530
003			PLP
005			20251218150551.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			251218t2004 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a960-8228-86-7
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_929188 _aΜανόπουλος, Θωμάς, _d1949-
245	1	0	_aΣτο χορό των ανθρωποκυνηγών / _cΘωμάς Μανόπουλος.
260			_aΑθήνα : _bΚοχλίας, _cc2004.
300			_a198 σ. ; _c21 εκ.
440			_a198 σ. ; _p21 εκ.
520			_a"Όχι σε όλα" βόγκηξε και μπήκε στο νερό, ως το γόνατο, το δρομολόγιο το 'ξερε καλά. Χωρίς περιττές κινήσεις θα κόλλαγε στο νερό και στα σταθερά θα πέρναγε το κανάλι κι από κει θα 'πιανε τις ακτές του Μπουντρούμ. Σήκωσε το βλέμμα ψηλά κι ένιωσε τη φλόγα των αστεριών που καίγονταν, κι απ' τις κλωστές που κρατιούνταν στο στερέωμα έτρεχε αίμα και φωτιά. Κι αυτός προχωρούσε με το λεβάντε δεινό ισορροπιστή να πλανάρει στα αφρισμένα κύματα. Αυτός με την καμπαρτίνα, τον μπερέ και το μακρύ κόκκινο κασκόλ να περπατά στα παγωμένα νερά, με την πεποίθηση του δυνατού κορμιού, του οράματος που κουβαλούσε ολοζώντανο. Ίδιος ένα χελιδονόψαρο που σκίζει τη θάλασσα με το στήθος, απροσπέλαστος από τη σιωπή και το μυστηριακό δέος του πελάγους και διάτρητος από την έγνοια μην τον φτάσουν οι διώκτες, οι πρώην σύντροφοι, τα λυσσασμένα σκυλιά που πήραν στο κατόπι την γκαστρωμένη λάγισσα.
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
942			_2ddc _cAF
999			_c16530 _d16530