000			02652nam a22002417a 4500
001			PLP - 16562
003			PLP
005			20251231115803.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			251231t2008 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-446-056-4
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_929220 _aΙωακειμόπουλος, Μηνάς, _d1948-
245	1	0	_aΤριαντάφυλλα κι αγκάθια : _bμυθιστόρημα / _cΜηνάς Ιωακειμόπουλος.
260			_aΑθήνα : _bΓκοβόστης, _c2008.
300			_a398 σ. ; _c21 εκ.
520			_a... Κάποια στιγμή ο νους μου πήγε στην καρδερίνα, θυμήθηκα όλη την ιστορία και αισθάνθηκα ό,τι θα μπορούσε να αισθανθεί ένα παιδί μέσα σε ένα κλουβί. Κατάλαβα ξαφνικά πως από αυτήν την ημέρα και μετά η ελευθερία μου είχε περιοριστεί. Δεν μπορούσε να συγκριθεί ο περιορισμός της καρδερίνας με αυτόν που θα ζούσα εγώ τα επόμενα χρόνια. Κατάλαβα αμέσως τι είχε στερηθεί αυτό το πουλί, και υπαίτιοι ήμασταν εμείς. Την απόφαση την πήρα άμεσα, δίχως πολλή σκέψη. Ανέβηκα στο δωμάτιό μας, κατέβασα το κλουβί από τον τοίχο, το τοποθέτησα επάνω στο κρεβάτι του παππού και άρχισα να της μιλώ: - Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να χωρίσουμε. Πριν από λίγο κατάλαβα πόσο μεγάλο κακό σου έχουμε κάνει. Θα ήθελα να ξέρεις ότι εγώ θα σε θυμάμαι πάντα σαν μια παιδική φίλη, που δεν ξεχνιέται ποτέ. Προσπάθησε να ζήσεις ελεύθερη και να μην κατεβαίνεις πολύ κοντά στο χώμα, μην τυχόν βρεθεί κάποιος σαν τον μπαμπά μου και σε ξαναπιάσει... Πήρα το κλουβί και πλησίασα στο παράθυρο, το άνοιξα όπως άνοιξα και την πόρτα του κλουβιού. - Αντίο, φίλη μου, και μην κοιτάξεις πίσω...
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
942			_2ddc _cAF
999			_c16562 _d16562