000			03402nam a22003017a 4500
001			PLP - 16623
003			PLP
005			20260123143404.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			260123t2014 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-618-01-0856-9
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_96834 _aΠαπαθεοδώρου, Θοδωρής, _d1965-
245	1	0	_aΖωές του φθινοπώρου : _bμυθιστόρημα / _cΘοδωρής Παπαθεοδώρου
250			_a1η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΨυχογιός, _c2014
300			_a552 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΕλληνική λογοτεχνία
520			_aΑθήνα, 1966 Η πλατεία Ηρώων, η οδός Ήβης, η οδός Νυμφών, τόποι και δρόμοι σαν όλους τους τόπους και δρόμους της Αθήνας, μικροί, ασήμαντοι, λυπημένοι, τυραννικοί, μα κι απέραντα τρυφεροί. Έχουν πολλή σκόνη, πολύ βάσανο, πολλές γυναίκες, πολλά παιδιά, πολλή φασαρία και πολλή σιωπή. Σ’ αυτούς τους δρόμους γεννιούνται και πεθαίνουν οι επιθυμίες και τα όνειρα των ανθρώπων που έρχονται κάθε δειλινό με το γλυκό αεράκι και χάνονται κάθε αυγή με τη θλιβερή σειρήνα της φάμπρικας. Οι ελπίδες του νεαρού Λουκά, η νοσταλγία του ξεπεσμένου «Κόμη», ο αδιέξοδος έρωτας του μεσόκοπου Αγησίλαου, η γονατισμένη ζωή της εργάτριας Αργυρούλας, ο σκληρός Βλάσης και η εξαπατημένη Φρόσω, η απογοήτευση της Άννας που ικετεύει για δυο λέξεις τρυφερές, ο φιλότιμος Σπύρος κι ο γοητευτικός Αλέκος που την πολιορκούν, αλλά κι η θεατρίνα, ο χαφιές, ο τραμπούκος, οι παπατζήδες, οι πόρνες, οι ιδρωμένοι άντρες στα μηχανουργεία και οι γυναίκες που βρίζονται στα κεφαλόσκαλα, προτού αγκαλιαστούν και σταυροφιληθούν ξανά αλλάζοντας λόγια συγγνώμης κι αγάπης. Ζωές γλυκές και ζωές φαρμακωμένες, αξιοπρεπείς και μικρόψυχες, τραχιές και τρυφερές. Άλλες εύκολες, άλλες δύσκολες, άλλες ακύμαντες κι άλλες φουρτουνιασμένες. Ζωές ασπρόμαυρες, γρατζουνισμένες, φθαρμένες, μα και ζωές ανυπόφερτα νοσταλγικές.
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
650		4	_913010 _aΔιαπροσωπικές σχέσεις
651		4	_929337 _aΑθήνα (Ελλάδα) _xΚοινωνική ζωή και έθιμα _y1966-1967
830		0	_916202 _aΕλληνική λογοτεχνία (Ψυχογιός)
942			_2ddc _cAF
999			_c16623 _d16623