000			03135nam a22002897a 4500
001			PLP - 16651
003			PLP
005			20260209171746.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			260209t2018 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-16-6031-8
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
082	0	4	_a889.3
100	1		_9253 _aΛουντέμης, Μενέλαος, _d1906-1977
245	1	0	_aΤότε που κυνηγούσα τους ανέμους : _bμυθιστόρημα / _cΜενέλαος Λουντέμης
250			_a2η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΠατάκης, _c2018
300			_a377 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΣύγχρονη ελληνική λογοτεχνία
490	1		_aΠεζογραφία ; _v353
520			_aΟ ήρωας, δίχως µέλλον, τριγυρνά στη Χαλκίδα, στην Αθήνα, στον Άγιο Κωνσταντίνο… Καταπιάνεται µε όποιο επάγγελµα µπορεί για να επιβιώσει· του αρκεί ένα κοµµάτιψωµί και µια στέγη για να προστατευτεί από τη νύχτα και την καταιγίδα. Γίνεται λούστρος, λογιστής, ηθοποιός, πλανόδιος βιβλιοπώλης. Κάπως έτσι γνωρίζει τον συγγραφέα Γιάννη Σκαρίµπα, µε τον οποίο γίνονται αδερφικοί φίλοι. Κινητήριος δύναµη είναι γι’ αυτόν, όπως και για τον Σκαρίµπα, η αγάπη· η αγάπη για τα βιβλία και για την Αλίκη. Αναζητά τις αλήθειες που θα τον λυτρώσουν, περιπλανιέται – κυνηγάει τους ανέµους… «Η αγάπη είναι σαν το νερό που τρέχει… τρέχει… ασυλλόγιστα στους γκρεµούς, που δε διαλέγει αυλάκι, δε ρωτά τα λουλούδια που ποτίζει, ούτε και τα χαλίκια που κατρακυλά. Δε ρωτά τίποτα, µόνο τρέχει. Να πεις “όχι” στην αγάπη είναι σα να κατσουφιάζεις µπροστά σ’ ένα λουλούδι που ετοιµάζεται ν’ ανοίξει. Σα να βρίζεις το φως που σου έδειξε τον κόσµο». «… Ο Λουντέµης έγραφε όπως ανάσαινε, δεν σταµατούσε ποτέ… Σχεδόν καθένα από τα βιβλία του είναι και µια µαρτυρία από τη µακρόχρονη οδύσσειά του στους χώρους της εξορίας – µέσα κι έξω από την Ελλάδα». Στρατής Τσίρκας
650		4	_93512 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
830		0	_916268 _aΣύγχρονη ελληνική λογοτεχνία (Πατάκης)
830		0	_916269 _aΠεζογραφία (Πατάκης)
942			_2ddc _cAF
999			_c16651 _d16651