| 000 | 01959nam a22002417a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 16719 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20260320102135.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| p | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 260320t2024 gr ||||e |||| 00| p gre d | ||
| 020 | _a978-960-17-0409-8 | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 082 | 0 | 4 | _a889.1 |
| 100 | 1 |
_925031 _aΠορφύρης, Τάσος, _d1931-2025 |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΣπαραγμένη μνήμη / _cΤάσος Πορφύρης |
| 260 |
_aΑθήνα : _bΎψιλον / Βιβλία, _c2024 |
||
| 300 |
_a72 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 520 | _aΣαράντα τρία ποιήματα, αρκετά αφιερωμένα σε κεκοιμημένους, με motto πολλές φορές στίχους από τα ηπειρώτικα τραγούδια-καημούς, με τη συγκινητικά πεισματική επιμονή του Τάσου Πορφύρη στα γλωσσικά και βιωματικά του μοτίβα. Όπως και ο τίτλος δηλώνει, η μνήμη είναι και πάλι αυτή που τον στοιχειώνει και επιστεγάζει όλα τα βασικά ποιητικά του θέματα: ο αέναος χαιρετισμός στη γενέθλια γη και φύση, η επίκληση παλιών συντρόφων και φίλων, η ξενιτιά, η άνιση μάχη με τον χρόνο, ο χαμένος καιρός των ερώτων. Ο Τάσος Πορφύρης, θεματοφύλακας μιας ορισμένης ευαισθησίας, θέτει τους δικούς του όρους όρασης, ακοής και αντίληψης των πραγμάτων ως αντίστιξη στην άγρια μεταβαλλόμενη τωρινή πραγματικότητα. | ||
| 650 | 4 |
_98888 _aΕλληνική λογοτεχνία _vΠοίηση |
|
| 942 |
_2ddc _cAF |
||
| 999 |
_c16719 _d16719 |
||