| 000 | 02173nam a22002537a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 16790 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20260522115004.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| 1 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 260522t1981 gr ||||e |||| 00| 1 gre d | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 082 | 0 | 4 | _a889.3 |
| 100 | 1 |
_aΖωγράφου, Λιλή, _d1922-1998 _96657 |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΚαι το χρυσάφι των κορμιών τους / _cΛιλή Ζωγράφου ; ξυλογραφία Α. Τάσσου |
| 250 | _a2η έκδ. | ||
| 260 |
_aΑθήνα : _bΓνώση, _c1981 |
||
| 300 |
_a108 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 520 | _aΓια τους αδιάκριτους: Όταν πρωτοβγήκε τούτο το βιβλίο στα 1961, με ρωτούσαν αν ήταν προσωπικό μου βίωμα. Για να μην επαναληφτεί η αδιακρισία, εξηγώ. Είχα πάντα ένα παράπονο: πως η οξύτερη αίσθηση απόλυτης βιολογικής ευτυχίας που ζούμε, η γαμική, εντείνεται, κορυφώνεται ως την κραυγή του παροξυσμού, για να μας εκμηδενίσει εκμηδενιζόμενη. Τούτη η απερίγραπτη αίσθηση έχει μια γεύση αιωνιότητας. Που κανείς ωστόσο και τίποτα, δεν μπόρεσε ν' απαθανατίσει, να περιγράψει, να σταματήσει. Πίστευα παράλληλα πως αυτή την αισθησιακή ευτυχία τη χρωστούμε στο σερνικό, όσο και στο κορμί μας. Αυτό προσπαθούσα ν' απαθανατίσω. Μόνο σαν τέλειωσα τη γραφή κατάλαβα πως, πέρα από τον ύμνο μου στον άντρα-έρωτα, έστελνα κι ένα μήνυμα απελευθερωτικό στις γυναίκες. | ||
| 650 | 4 |
_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512 |
|
| 700 | 1 |
_aΤάσσος, Αλεβίζος, _d1914-1985 _915859 |
|
| 942 |
_2ddc _cAF |
||
| 999 |
_c16790 _d16790 |
||