000			03218nam a22003497a 4500
001			PLP - 16797
003			PLP
005			20260526140525.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			260526t2001 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a960-274-492-8
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	1		_agre _hfre
082	0	4	_a843
100	1		_aReza, Yasmina _928150
245	1	0	_aΛόγια που δεν είπαμε ποτέ / _cΓιασμίνα Ρεζά ; μετάφραση Λήδα Παλλαντίου ; πρόλογος Μαρία και Ελένη Παξινού
250			_a1η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΨυχογιός, _c2001
300			_a150 σ. ; _c21 εκ.
500			_aΤίτλος πρωτοτύπου : Une desolation.
520			_aΈνας πατέρας μιλάει στο γιο του. Σε ένα γιο που η φωνή του δεν ακούγεται πουθενά μέσα σε τούτο το βιβλίο, πρόσωπο ίσως υπαρκτό, ίσως ανύπαρκτο, πάντως βουβό. Παντρεμένος δύο φορές, και όμως μόνος. Πατέρας δύο παιδιών, και όμως μόνος. Ήθελε να ζήσει το μεγάλο πάθος, αλλά δεν το συνάντησε ποτέ. Έκανε ένα σωρό όνειρα για τον γιο του, που δεν εκπληρώθηκαν ποτέ. Πρόσωπο κατεξοχήν τραγικό, διατηρεί τη γνησιότητά του κι εκδηλώνει την απεγνωσμένη του ανάγκη να ερωτευθεί, να επικοινωνήσει με κάποιον, ν' αγγίξει, ν' αγγιχτεί. Κάποια στιγμή θ' αναπολήσει τα παλιά, θ' απλώσει ικετευτικά το χέρι του, ύστατη απόδειξη πως δεν έχει πάψει να πιστεύει στον άνθρωπο. Και σαν χείμαρρος, θα ξεχειλίσουν από μέσα του τα λόγια που δεν πρόφερε ποτέ. Με γράψιμο μοντέρνο, με θέμα ιδιαίτερα καυτό για τον σημερινό άνθρωπο, η συγγραφέας συνδυάζει αριστοτεχνικά τις πιο βαθιές και τραγικές αλήθειες με τα πιο έξυπνα χιουμοριστικά ευρήματα, και καταφέρνει να μιλήσει στην ψυχή μας χωρίς να μας παρασύρει στο κλίμα μοναξιάς που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Ένα πραγματικά αισιόδοξο βιβλίο!
650		4	_aΓαλλική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93542
650		4	_aΠατέρες και γιοι _924056
650		4	_aΗλικιωμένοι άνδρες _925764
650		4	_aΕκκεντρικοί και εκκεντρικότητες _926155
650		4	_aΕνδοσκόπηση _929756
700	1		_aΠαλλαντίου, Λήδα _94643
700	1		_aΠαξινού, Μαρία _94464
700	1		_aΠαξινού, Ελένη _94465
942			_2ddc _cAF
999			_c16797 _d16797