000			03229nam a22002657a 4500
001			PLP - 16811
003			PLP
005			20260604152253.0
006			a||||er|||| 00| j
007			ta
008			260604t1996 gr ||||e |||| 00| j gre d
020			_a960-03-1492-6
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_aΓκιώνης, Δημήτρης, _d1939- _9162
245	1	3	_aΤο περίπτερο : _bαφήγημα / _cΔημήτρης Γκιώνης
250			_a4η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bΚαστανιώτης, _c1996
300			_a163 σ. ; _c21 εκ.
520			_a«Η σειρά μου να ιδώ τη φιγούρα της μητέρας μου στο μικρό παράθυρο της κουζίνας, καθώς το φορτηγό του Πούλου έστριβε και χανόταν από τα μάτια του χωριού. Χωμένος σε κάτι τσουβάλια, στην κορυφή της ανοιχτής καρότσας, με τα λιγοστά πράγματά μου παραδίπλα, άφηνα τους δικούς μου και το χωριό όπου γεννήθηκα με χαρά. Επιτέλους, θα γνωριζα κι εγώ την Αθήνα. – Τυχερέ! μου λέγανε τα φιλαράκια μου το τελευταίο βράδυ, καθώς το κουβεντιάζαμε σ' εκείνο το παλιό φυλάκιο, το κάστρο μας. – Και να μας γράφεις κάνα γράμμα, ρε! Αποβραδίς η μητέρα με είχε ετοιμάσει: να με πλύνει, να μου ξεχωρίσει τι ρούχα θα φορέσω στο ταξίδι, μερικά ακόμα καθαρά ρούχα για την Αθήνα – όλα καμωμένα από την ίδια, όλα σ' έναν ντορβά. Και σ' ένα δεύτερο χυλοπίτες, τραχανά, τυρί φέτα, μυτζήθρα, καρύδια για τους Αθηναίους. Και ξεχωριστά, σ' ένα φακιόλι, λίγα φαγώσιμα κι ένα παγούρι νερό για μένα, για το ταξίδι. – Να ’σαι φρόνιμος, μη σε στείλουν πίσω!» Στην Αθήνα της δεκαετίας του ’50 μεταφέρει τον Δημήτρη Κούκο, το μικρό ήρωα του αφηγήματός του Τώρα θα δεις... ο Δημήτρης Γκιώνης. Και πάλι μια σειρά από εικόνες γεμάτες τρυφερότητα και χιούμορ μέσα από τα μάτια ενός χωριατόπουλου, που αφυπνίζεται σιγά σιγά σε μια Αθήνα που απλώνεται -και αλώνεται- για να χωρέσει αυτούς που εγκαταλείπουν την επαρχία για να μοιραστούν μεταξύ πρωτεύουσας και ξενιτιάς.
650		4	_aΕλληνική λογοτεχνία _vΑφήγημα _912081
651		4	_aΑθήνα (Ελλάδα) _xΚοινωνικές συνθήκες _y20ος αι. _926077
942			_2ddc _cAF
999			_c16811 _d16811