| 000 | 02744nam a22003017a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 16821 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20260617145050.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| 1 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 260617t2020 gr ||||e |||| 00| 1 gre d | ||
| 020 | _a978-960-435-718-5 | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 1 |
_agre _hfre |
|
| 082 | 0 | 4 | _a843 |
| 100 | 1 |
_aMehdi, Cloe, _d1992- _929803 |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΤίποτε δεν χάνεται / _cCloe Mehdi ; μετάφραση Γιάννης Καυκιάς |
| 260 |
_aΑθήνα : _bΠόλις, _c2020 |
||
| 300 |
_a400 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 500 | _aΤίτλος πρωτοτύπου : Rien ne se perd | ||
| 504 | _aΠεριλαμβάνει σημειώσεις : σ. 385. | ||
| 520 | _aΜια μικρή πόλη όμοια με τόσες και τόσες άλλες... κι έπειτα, κάποια μέρα, κατάχρηση εξουσίας... ένας αστυνομικός έλεγχος που παίρνει άσχημη τροπή... Ονομαζόταν Σαΐντ. Ήταν δεκαπέντε χρονών. Και είναι νεκρός. Εγώ, ο Ματιά, έντεκα χρονών, δεν τον γνώρισα. Μετά, όμως, είδα το μίσος να με περιτριγυρίζει, τη λύπη και την τρέλα να κατατρώει την οικογένειά μου μέχρι τη διάλυσή της... Αργότερα, ενώ παράξενα άτομα που μοιάζουν με μπάτσους με γυροφέρνουν, αναγνώρισα το πρόσωπο του Σαΐντ ζωγραφισμένο στους τοίχους της συνοικίας. Γκράφιτι με κόκκινη μπογιά και συνθήματα που απαιτούσαν δικαιοσύνη! Κι εκείνη τη στιγμή θα μπουν στο χορό, για να σπάσουν τη σιωπή, οι άνθρωποι της γειτονιάς, οι μάνες, οι αδερφές, οι φίλοι. Οπότε εγώ, ο Ματιά, ένα αγόρι έντεκα χρονών, μαζεύω τα κομμάτια του παζλ, προσπαθώ να καταλάβω και βλέπω ότι, ακόμα και νεκρό, το παρελθόν δεν είναι ποτέ αληθινά θαμμένο! Και κανένας δεν είπε ότι αυτό είναι δίκαιο... | ||
| 650 | 4 |
_aΓαλλική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93542 |
|
| 650 | 4 |
_aΑστυνομικές ιστορίες και ιστορίες μυστηρίου _96470 |
|
| 650 | 4 |
_aΘρίλερ _926139 |
|
| 700 | 1 |
_aΚαυκιάς, Γιάννης, _d1945- _919800 |
|
| 942 |
_2ddc _cAF |
||
| 999 |
_c16821 _d16821 |
||